Eat your greens!

Er zijn van die groenten die ik thuis bij mijn moeder at, maar zelf bijna nooit meer gebruik in de keuken. Zoals sperziebonen. Omdat ik -mijn moeders sperziebonen met aardappels en een gehaktbal indachtig- denk dat ze saai zijn. Niet dat ik er nu echt iets tegen heb, maar ik weet er gewoon niet zo snel iets creatievers mee te verzinnen.

Maar nu heb ik (nota bene bij bovengenoemde moeder) een maaltijdsalade gegeten waarin sperziebonen de hoofdrol spelen: hij was briljant en helemaal niet suf! Ik heb hem meteen thuis ook gemaakt, maar dan op mijn eigen manier. Hij smaakt "gezond", al betwijfel ik of die selleriesalade nu echt goed voor je is. Er zitten in elk geval heel veel groenten in en hij is snel te maken - handig na lange werkdagen!

Voor 2 personen:
350 gram sperziebonen of haricots verts
2 paprika's (ik deed 4 kleintjes)
1/2 komkommer
200 gram gerookte kipfilet
1 bakje selleriesalade
Peper, zout, gehakte krulpeterselie naar smaak.

De sperziebonen schoonmaken en halveren, en kort (ca. 5 minuten) koken. Daarna in een vergiet onder de koude kraan houden (vermindert het 'piepen' tussen je tanden en zorgt dat ze mooi groen blijven). De paprika's, komkommer en kipfilet in kleine blokjes snijden. Alle ingrediënten door elkaar husselen en voilà. Lekker met pitabroodjes en tzatziki (Note to self: dat soort dingen kun je beter weglaten als je écht gezond wilt doen natuurlijk. Je hebt al zo'n groot bord salade voor je neus dat broodjes niet echt noodzakelijk zijn als aanvulling).

Boffen!

Ik won de schone giveaway van Schone Vrouw, wat een mazzel! Het nieuwe jaar begint goed! Vandaag bracht de post een prachtig ingepakt kook-/reis-/ikwildaarheenNÚ-boek over het landhuis La Vialla in Italië!
Dank je wel Marleen :)

Heerlijk aan het bladeren in het prachtige boek (plus rosé en lekker nonchalant-rommelige tafel inclusief viltstiften en Mr A.'s Xbox controller)

The Happiness Project

The Happiness Project van Gretchen Rubin - ik was het al een paar keer tegengekomen op blogs en in tijdschriften, en was nieuwsgierig. Vandaar dat ik mijn voor Kerst gekregen bol.com cadeaukaart er met graagte op stuk sloeg.
Het gaat over de persoonlijke zoektocht van Gretchen (een well to do Amerikaanse). Zij realiseert zich op een dag dat ze eigenlijk alles heeft, maar er niet genoeg bij stil staat. Echt "gelukkig zijn", dat wil ze, en ze geeft zichzelf een jaar om haar leven aan te pakken. Ze gaat systematisch te werk, slaat de wetenschappelijke literatuur er op na en maakt een lijst met 12 facetten van het leven waar nog wel wat aan verbeterd kan worden.  

Op internet las ik even wat recensies, en wat me duidelijk werd was dat mensen het óf afschuwelijk vinden, óf erover jubelen. De Zeurpieten zeggen dingen als: "Wat een egocentrische, dwangmatige doos!" En: "Je hebt makkelijk praten, als je zwemt in het geld!" De Enthousiastelingen pikken de leuke, handige tips mee uit het boek en tillen er verder niet zo zwaar aan. De auteur geeft zelf aan: "Dit is mijn verhaal, niet een recept dat iedereen precies zo kan of moet volgen. Ik wéét dat ik een rijke, witte, hoogopgeleide, bevoorrechte, stadse dame ben en dat het leven van anderen, én hun beeld van wat geluk is er misschien heel anders uitziet."
Ik ben het boek nu aan het lezen, dus ik kan eigenlijk nog geen echte conclusie vellen. Wel valt me op dat Gretchen een echte streber is en dat zij en haar man weinig écht met elkaar lijken te praten (zij snauwt en hij is vooral tall dark and handsome). In het hoofdstuk "Relatie" probeert ze wel minder te blaffen en reageert hij -de arme drommel- blij verrast als zij niet uit haar dak gaat om iets kleins. Goed, ze komt over als een draak. Maar ze maakt 't dus in ieder geval niet mooier dan het is... Ok, we gaan het volgende doen: ik ga door met lezen en probeer me niet af te laten schrikken door de onhebbelijkheden van deze mevrouw. Want we hebben allemaal wel trekjes die minder fraai zijn. Als ik het uit heb ga ik jullie vertellen wat ik er van vond, ok?

Adieu! Wordt vervolgd.....
(Heeft iemand hier het eigenlijk al gelezen?)

http://www.happiness-project.com/

DWZI / deze week zag ik....

....Villa Augustus in Dordrecht. Dordrecht vind ik nu echt zo'n stad waar je nooit komt, maar ik heb een lieve vriendin die tegenwoordig daar in de buurt woont, vandaar dat ik er verzeild raakte. Villa Augustus stond al een tijd op mijn verlanglijstje, dus ik vond het erg leuk om daar met haar af te spreken.

En nu wil ik er eigenlijk elke week wel heen!!

Wat fantastisch. Álles daar, elk detail. Hoe kunnen ze nu precies weten wat ík leuk vind en dat alles combineren?!

Die moestuin!

Die winkel!! (...groenten van het seizoen, bio-kaas, kunstboeken, ansichtkaarten, servies, schriften, hebbedingen, vers gebakken broden...)

Dat restaurant!!! (Wij hadden de afternoon tea, met onbeperkt thee naar keus uit toffe theepotten en een absoluut-niet-kinderachtige hoeveelheid lekkers)

Aahh!

Het bijbehorende hotel heb ik alleen van buiten gezien, maar dat moet ook geweldig zijn.

We hebben een heerlijke vriendinnenmiddag gehad. De opmaat naar het gevreesde eind van de vakantie was nog nooit zo leuk!

http://www.villa-augustus.nl/

Gelukkig 2013!

Een heel goed nieuwjaar allemaal! Dat we maar gezond mogen blijven en dat al onze wensen uit mogen komen!

We vierden Oud en Nieuw in de Winter Efteling (denk aan: kampvuren, niet al te lang in de rij en dus lekker in de Bob, de Droomvlucht en de Fata Morgana, oliebollen & bubbels, DJ's met feesthits, blije kinderen en grote mensen, genieten van een uitgebreid buffet in het Carrouselpaleis en helaas wel veel miezerregen....) Wat was het leuk! Eėn van de beste Oud en Nieuws die ik heb gehad. En dan was ik ook nog jarig! Meestal vind ik het niet zo leuk om op de laatste dag van het jaar jarig te zijn, maar dit keer was het écht geweldig. We logeerden in een fijn hotel in de buurt - goedkoper dan het Efteling hotel en in een half uurtje te lopen. Na twaalven waren we een beetje verkleumd en moe, maar toen we begonnen aan de terugtocht struikelden we haast over de enige taxi die er stond. Binnen een paar minuten konden we zó in ons hotelbed stappen. Als dat geen mazzel is! Hopelijk gaat het dit hele jaar zo door.