gloeiwijn

Gisteren besloot ik mezelf te trakteren op een ultiem winters drankje, dat naar verluidt vaak geschonken wordt op Duitse Kerstmarkten (daar ben ik nog nooit heen geweest, maar ik kan me er alles bij voorstellen). Gluhwein! Mr A. trok er zijn neus bij op en hield het bij zijn speciaalbier, maar ik vond het een geslaagd experiment! Zeker na een fris uurtje takken en bladeren ruimen in de tuin. Men neme: Een pak rode Aldi-wijn (normaal gesproken koop ik wijn gewoon in een fles, maar omdat ik had gelezen dat goede wijn bij dit recept nergens voor nodig is, deed ik het maar hier mee) Een goed schoongeboende (hand)sinaasappel met schil in parten gesneden Een goed schoongeboende citroen met schil, in parten gesneden Een kaneelstokje Alles in een pan mikken en op een laag pitje verwarmen. Eventueel in je beker nog een schepje suiker erbij, of een beetje honing.

<3

Dit weekend...

Een complete set tuingereedschap opgehaald via marktplaats (inclusief elektrische heggenschaar, grasmaaier, hark, schep, schoffel, riek en ander spul) We kunnen dus aan de slag! 

Ontbeten bij Lof der Zoetheid in Rotterdam: eindelijk weer eens, het was precies een jaar geleden dat we er waren. Het interieur is prachtig, de details zijn zo leuk (en inspirerend voor m'n eigen huis) en het eten is heerlijk! Een moeder en dochter zwaaien er met de pollepel, er is geen "vast" menu: ze maken waar ze zin in hebben, en wat er bijvoorbeeld bij het weer past.

We dronken goede koffie met verse scones. En toen had ik nog hartige taart met geitenkaas en aubergine en Mr A. de gehaktballen (we hadden honger) ...mmmmm!

Nog een paar foto's:

(Ik wil óók leuke kleine bloemetjes op onze tafel, een heel boeket hoeft niet per se! Nu nog wachten tot de tafel komt...in december) 

Achterop de oude foto's staat het menu <3

Toen eerst naar de film (Gravity; moeje heen gaan joh, prachtig om te zien en vreselijk spannend, over astronauten die gruwelijk in de problemen komen in de ruimte. Raar om over na te denken; je bent daar boven zó alleen, als er iets gebeurt kan niemand je helpen)

In de middag hebben we een beetje in de tuin gewerkt en zijn we ook nog allerlei woonwinkels en bouwmarkten af geweest. Ik was gesloopt!

Dit is mijn ochtend (beetje donker, maar het was ook erg vroeg)

Flow lezen, koffie drinken, pinteresten, gezellig naast Mr A. die anime en documentaires over bier kijkt....

Aan het eind van de middag komen er vrienden langs. Straks zet ik dus een grote pan met draadjesvlees op m'n oliestel, dat wordt dan hopelijk een lekker diner terwijl wij hier nog wat klussen.

Voedelzandloper

Ik heb dit weekend in één ruk De Voedselzandloper van Kris Verburgh uitgelezen! Wat een interessante boodschap heeft dit boek! Natuurlijk lees je overal weer iets anders over voeding, en iedereen beweert dat nu juist zijn of haar methode de enige juiste is... Online zijn ook kritische geluiden te vinden over De Voedselzandloper (én ook pleidooien van fervente voorstanders). Kris Verburgh is zelf arts, en baseert zich op deugdelijk wetenschappelijk onderzoek. Hij legt precies uit waarom hij dingen adviseert en waarom wij het met z'n allen op een andere manier hebben geleerd: "de industrie" heeft volgens dokter Kris overal een flinke vinger in de pap, en wil graag dat wij blijven eten zoals we eten, en flink aan de medicatie blijven om onze krakkemikkige lijven nog enigszins op de been te houden.  

Maar (dit klinkt als een TELSEL reclame, ik weet het...It's AMAZING!) er is dus een andere manier om je beter te voelen, minder snel oud te worden en ondertussen ook nog eens af te vallen, en dat is..... 
De Voedselzandloper

Dit is 'm!

Zo kun je precies zien van welke voedingsmiddelen je beter minder kunt eten en waarmee je ze vervangt. Eigenlijk klinkt het mij best wel logisch in de oren. Een bijkomend voordeel van deze manier van eten is dat je eigenlijk automatisch stopt met bewerkte produkten.

Wat meteen opvalt is dat brood, pasta, rijst en aardappels de deur uit moeten, net als melkproducten (behalve kaas, hoera!). Vette vis, gevogelte, zwarte chocola en noten zijn ok, en een wijntje mag ook met mate. Er staan geen strikte hoeveelheden in het boek (behalve bij de alcohol), maar dat vind ik niet erg. Ik denk -als ik naar mezelf kijk- dat het niet zoveel uitmaakt hoeveel havermoutpap met walnoten en fruit ik eet, als ik het eet als vervanging van een zak chips. En ik denk dat ik me gerust ongans kan eten aan een gemengde salade met zalm, als het betekent dat ik geen stapel spare-ribs eet. Je hoofd erbij houden is natuurlijk sowieso wel handig: dat je kaas mag, betekent natuurlijk niet dat je een edammer naar binnen moet proppen voor de tv.

Ik ben er enthousiast over. De recepten achter in het boek vind ik nu niet per se heel aanlokkelijk, maar op Pinterest of bijvoorbeeld op deze site zijn lekkere dingen te vinden!
En mijn recept, of eigenlijk dat van BBC Good Food, voor melanzane parmigiana past er ook in:

Ik gebruikte voor 2 personen:

1 teentje knoflook

1 blik tomatenblokjes

2 aubergines

1 bolletje (light) mozzarella in plakjes

1 kaneelstokje

Paar schepjes parmezaanse strooikaas oid

Knoflook in kleine stukjes snijden en 2 minuten zachtjes bakken in olijfolie. 

Dan de tomatenblokjes en het kaneelstokje erbij en een kwartiertje laten pruttelen.

Aubergines in hele dunne plakken, eigenlijk bijna linten, snijden in de lengte (ongeveer 0,5cm), licht met een kwastje met olijfolie invetten (heel weinig) en wat peper en zout erop strooien

In porties in de grillpan grillen tot de plakken zacht zijn

Het kaneelstokje uit de saus vissen. Saus kruiden met zout/peper.

In een ovenschaal laagjes maken: saus, aubergine, mozzarella etc. en op het eind een dun laagje saus met daar overheen wat parmezaanse kaas

Op 180 graden in de oven voor 35 minuten.

En dit is al maanden (in allerlei variaties) ons ontbijt:

Havermout met sojamelk en fruit

 

Kortom, het lijkt me geen straf!

DWZI/deze week zag ik...

...het mooie Leiden vanaf het water! We deden een boottochtje met een stuk of 12 vrienden over de grachten van Leiden, op die dag dat er een weeralarm was afgekondigd. Beetje jammer... Maar op magische wijze werd het rond de tijd van vertrek droog, en later zelfs zonnig! Er was lekker eten en drinken, er was muziek, en iedereen had het opperbest naar zijn zin! 's Avonds gingen we met z'n allen zitten bij Café Olivier in de tuin (in de zitkuil op fatboys!) - en het werd zo'n avond die me deed denken aan mijn studententijd... Of nou ja, zoals ik me mijn studententijd graag voorstel (hij was feitelijk behoorlijk tam). Maar dus: iedereen die in diepzinnige gesprekken verwikkeld was, de drank die rijkelijk vloeide, de nacht die langzaam inviel....

Uitzicht vanuit mijn zitzak op de ramen van het oude St. Elisabeth ziekenhuis, waar het café gevestigd is

Verder zag ik deze week ook nog live de finale van De Beste Singer-Songwriter in het Paard van Troje in Den Haag. Gelukkig won mijn favoriet, Michael Prins. Dit vind ik zijn mooiste nummer uit het programma. Ik vond de andere singer-songwriters ook erg goed trouwens, leuk om ze live te zien! Meer DWZI is te vinden bij Merula(la)

The Deep South

Dit is nu echt eens zo'n lekkere gloeiend hete dag om het over het Diepe Zuiden van Amerika te hebben. Alabama, Georgia, Louisiana, Mississippi, en South Carolina, ik ken ze alleen van TV. Mijn associaties? Mysterieus (om niet te zeggen licht luguber). Traditioneel. Vreemd. Uitgestrekt. Broeierig. Hoffelijke heren met een twang, en door kittige Southern Belles die gezamenlijk sweet tea drinken op hun porch. Rednecks met matten in hun nek en pick-up trucks.  

Hier zijn mijn favorieten uit dit stukje van de wereld...om helemaal in de stemming te komen! Yiiihaaa! 

True Blood. Gaat dat zien, mocht je het nog niet kennen! Overal ter wereld leven vampiers naast de gewone bevolking. Ze kunnen nu 'uit de kast komen', omdat er een sociaal geaccepteerde oplossing is voor hun bloeddorst: het drankje "True Blood". Maar de acceptatie gaat niet zonder slag of stoot, vampiers worden gewantrouwd en gediscrimineerd. Ze kunnen ook behoorlijk agressief worden! Sommige mensen zijn uit op vampierbloed, "V", dat blijkt te werken als een drug. De serie speelt zich af in het stadje Bontemps, in Louisiana. De hoofdpersoon, Sookie, is serveerster in de lokale bar. Ze wordt verliefd op Bill Compton, een machtige vampier. Het verhaal is spannend en ook niet te ongeloofwaardig, en de karakters zijn enig.   Ik dacht ook eerst: "Vampiers? Vaag geneuzel!" Maar echt, het is zo leuk!  

Nigella's cornbread topped chilli con carme

O Brother where art thou? is een film uit 2000, van de gebroeders Coen. Gebaseerd op de Odyssee, maar dan gesitueerd in de jaren '30 in het diepe zuiden van de VS.

Everett McGill, gespeeld door George Cloony, ontsnapt uit de bajes samen met twee medegevangenen. Hun doel is zo snel mogelijk de buit terugvinden die Everett heeft begraven. Ze komen allerlei rare snuiters tegen op hun tocht, zoals een man met één oog (cycloop) en prachtig zingende dames in de rivier (sirenen). Een charmante film met mooie kleuren en toffe muziek.     

16 Horse Power. Bombastische alt-country die uit vervlogen tijden lijkt te komen, banjo's, trekzakken en een zanger die met diepe, dramatische stem stem hel en verdoemenis bezingt. Je moet ervan houden, en dat doe ik toevallig - heel erg veel.

  

Ze kwamen uit Denver Colorado, dus topografisch gezien klopt er geen hout van, maar ik vind dat ze wel zo'n lekker zuidelijk sfeertje oproepen. (Ze zijn al een tijd uit elkaar, maar een deel van de band is verder gegaan met het project Wovenhand)

Zwarte Bonen, van Jonge Sla

De serie The Closer speelt zich af in Atlanta, Georgia. Ik vind het hoofdpersonage zo'n typische zuidelijke dame: mooi, eigenwijs, veeleisend en het is zo leuk als ze commando's op iedereen afvuurt en er dan heel lief "thaaank youuu" achteraan miauwt! Ik kijk deze serie al een tijdje niet meer; qua plot zijn er gewoon verrassender keuzes. Maar eigenlijk zou ik weer eens moeten kijken.

De boeken van Karin Slaughter spelen zich af in Atlanta en Grant County in Georgia....ik verslind ze!

   Heerlijk! Ik krijg spontaan zin om op mijn veranda te zitten in mijn schommelstoel, en een glas sweet tea te drinken... Alleen heb ik geen veranda en ook geen schommelstoel. Sweet tea zou nog wel lukken. Genieten jullie ook van de zomer?

50 dingen die leuk zijn om te doen

Ik wilde weten of ik tot de 50 zou komen...

....ik weet er nog veel meer!

Dit zijn dingen om alleen te doen of met anderen, binnen of buiten, gratis of niet, en dingen die ik al doe én nieuwe ideeën. Leuk om hier over na te denken, en misschien ook wel handig, vanwege de thuisblijfvakantie die in aantocht is. 

Wat staat er hoog op jullie lijstje?

Héérlijk.....!

Wat een druilerige middag...
Waar ben je nou gebleven, lente?
Nou ja...
Wat ik wilde vertellen is dat ik de afgelopen week schandalig in de watten ben gelegd, culinair gezien. Het was HeerlijkTienDaagse en dus konden we voor een schappelijke prijs eten in de beste restaurants van Nederland. Kuch kuch, wij ontdekten dat je nog steeds een klein fortuin uitgeeft, als je naast het vaste menu niet op een droogje wilt zitten (ik zeg: een glas water á 4,50, olé). Oh ja, en toch ook maar bijpassende wijn - een BOB-arrangement hoor, want dat is meer dan genoeg. En nou vooruit maar, dan wilden we ook nog vaak dat ene hele speciale gerecht dat ze als supplement aanboden... Een korte vakantie hadden we wel kunnen bekostigen met het geld dat we tot nu toe over de balk hebben gesmeten. Maar volledig de moeite waard!
Een selectie uit de foto's (fotograaf: Mr A.)

Een eitje bij de Zwethheul (onbeschrijfelijk, je moet het zelf ervaren!)

Koffie met friandises bij De Zwethheul (je mocht het doosje na afloop nog eens vullen voor thuis!)

Kleurige amuses bij Chapeau! in Bloemendaal

Voor de lunch bij De Bokkedoorns in Overveen! (Mmmm, sukade, tuinbonen en asperges....)

Salade van gepocheerde kreeft (De Bokkedoorns)

De avond die ik het meest memorabel vond, was die bij Calla's, in Den Haag. Van buiten is het pand onopvallend, maar bij binnenkomst bleek het heel mooi strak en toch warm ingericht. Wij zagen de keuken, en daar naast de Chef's Table. Of we daar soms wilden zitten? Euh....mág dat? Ja hoor! Dus konden we de hele avond ademloos toekijken hoe de chef geconcentreerd bezig was. Een paar keer legde hij ook even iets aan ons uit, over één of ander ingrediënt - ik voelde me net een schoolmeisje dat werd aangesproken door een rockster! ("Hij praaaaaat tegen ons!! Ieeehiieee!")
Het eten was heerlijk, verbluffend. Zo puur! De wijnen...oohh! We raakten er niet over uitgepraat, later op de terugweg!   

Calla's in Den Haag - koken met bloemetjes!

Het Lekkerste Gerecht: Rogvleugel, bij Calla's

Zo. En nu is het voorbij (oh nee, volgende week mogen we nog een keer, maar dat is écht de laatste) Dat zal weer wennen worden, aan de pasta met rooie saus... ;)

DWZI / deze week zag ik....

Lente, binnen dan

Als je goed kijkt zie je krokussen in 't gras!

Lunch in het museum, waar ik ook een tentoonstelling over Louis Couperus & de oudheid zag

Wat anderen deze week zagen, kun je vinden via Merula.

DWZI/ deze week zag ik....

Deze week zag ik op weg naar mijn ouders door de wind en het water gemaakte ijs-kunstwerken in het riet.

Mr A. is hier thuis de speciaalbierkenner en dat werkt aanstekelijk. Wij zagen deze week dus ook de brouwerij van Hertog Jan bier in het Limburgse Arcen. In de brouwerij (een prachtig strak jaren '20 bouwwerk) kregen we een rondleiding, en leerden we hoe bier wordt gemaakt. Onderweg mochten we een paar keer proeven van het product dat steeds meer naar echt bier ging smaken, en uiteindelijk ons eigen biertje tappen.

Tegenover de brouwerij staat het café De Hertog Jan Proeverij. Vanuit de brouwerij loopt er een grote buis zó over de weg heen het café in, tot aan de tap! Het café is gevestigd in een mooie oude villa, waar vroeger de eigenaars van de brouwerij woonden. Ze hebben er weet-ik-hoeveel bieren om te proeven, en serveren daarbij héle lekkere stevige kost. We hebben gezellig zitten tafelen en drinken, en uiteindelijk waren we niet eens zo veel geld kwijt, toch ook wel fijn. ;)

Hertog Jan pils, Hertog Jan Oerblond, Hertog Jan Grand Prestige, en de bijpassende kaas

Het was genieten! En niks geen BOB: na afloop wandelden we zo door de velden naar ons hotel in het centrum van Arcen.

Na die uithuizige dagen is het nu tijd voor een dagje lekker rommelen in huis. Alle liflafjes en biertjes waren heerlijk, maar ik ben ook weer blij dat ik een hele berg groenten in mijn koelkast heb liggen, waar ik vandaag allemaal gezonde dingen mee ga koken voor de komende week.

De bierpijplijn van brouwerij naar café

Meer links naar DWZIkjes vind je bij Merula

Toscane op je bord

Een Rotterdamse vriend had het steeds maar over Mangiare. Die vriend had Mr A. er een tijdje geleden al eens mee naartoe genomen, en sindsdien was die ook lyrisch. Zelfs over de vegetarische gerechten (als ras-carnivoor) en over de wijn (als speciaalbier-fan). Dat moest dus wel iets heel bijzonders zijn! Konden wij er dan ook een keer gaan eten, vroeg ik me af. Ja, zei Mr A., hij vond het echt iets voor de zondagmiddag. Mooi! Ik was daar wel voor te porren, als afsluiting van het weekend. Ondertussen bedacht ik dat we écht eens een hobby moeten zoeken waar geen eten aan te pas komt, maar dat is een ander verhaal. ;) Gelukkig zijn we verder nog hevig aan het sap.

Zondag treinden we dus naar Rotterdam en liepen we vanaf het Centraal Station naar Mangiare. Ik weet niet of je dat kent: dat warme gevoel als je vroeger als kind na het schaatsen thuiskwam, je vingers prikkelend ontdooide onder de kraan en van je moeder een beker warme chocolademelk kreeg. Nou, dat. We liepen uit de Rotterdamse winterkou zó de Italiaanse warmte en knussigheid in. Er was geen menukaart, de bediening vertelde ons waar we vandaag uit konden kiezen. Verwennerij. Heel veel pure smaken en hapjes om te proberen.

Op een Italiaans terras smaakt het eten altijd lekkerder dan als je het gewoon in Appelscha of Stompetoren eet hè? Zo kan ik me nog steeds bruschetta herinneren die ik ooit in Rome at. Dan hebben we het dus over een stukje brood met tomaten en basilicum. Het is 15 jaar geleden en als ik er aan denk begin ik weer te likkebaarden. Ik weet niet hoe ze het bij Mangiare doen, maar dit eten was ook zo simpel en zó smaakvol. (Ik zei meteen: "Ik wil dit ook leren maken!" En toen zei Mr A. dat ik dat vast wel zou kunnen leren, de lieve schat. Misschien maar eens beginnen met de recepten uit het boek van Schone Vrouw)

Hoe dan ook. We praatten en snoepten ondertussen van de vegetarische antipasti en die met vlees. En daarna had ik ravioli met geitenkaas en rucola, en Mr A. lasagne met porcini en truffel. En taart (de één chocolade en de ander key lime pie) toe natuurlijk. Alles begeleid door een fles rode wijn. Hoppa (dit was trouwens geen snelle hap, maar een heel smikkelproces van uren hoor)
Het was perfect.

Dus: ga er heen als je ook verlangt naar zomer in Italië. Voor even hè, want de sneeuw is ook heerlijk!

http://www.mangiare.nu/

DWZI / deze week zag ik....

....Villa Augustus in Dordrecht. Dordrecht vind ik nu echt zo'n stad waar je nooit komt, maar ik heb een lieve vriendin die tegenwoordig daar in de buurt woont, vandaar dat ik er verzeild raakte. Villa Augustus stond al een tijd op mijn verlanglijstje, dus ik vond het erg leuk om daar met haar af te spreken.

En nu wil ik er eigenlijk elke week wel heen!!

Wat fantastisch. Álles daar, elk detail. Hoe kunnen ze nu precies weten wat ík leuk vind en dat alles combineren?!

Die moestuin!

Die winkel!! (...groenten van het seizoen, bio-kaas, kunstboeken, ansichtkaarten, servies, schriften, hebbedingen, vers gebakken broden...)

Dat restaurant!!! (Wij hadden de afternoon tea, met onbeperkt thee naar keus uit toffe theepotten en een absoluut-niet-kinderachtige hoeveelheid lekkers)

Aahh!

Het bijbehorende hotel heb ik alleen van buiten gezien, maar dat moet ook geweldig zijn.

We hebben een heerlijke vriendinnenmiddag gehad. De opmaat naar het gevreesde eind van de vakantie was nog nooit zo leuk!

http://www.villa-augustus.nl/

Goede voornemens III - you are what you eat

Beter nadenken over wat je eet een drinkt: bij mij helpt het om lijstjes te maken en een soort van planning. Eten moet mij aantrekkelijk en bijna hapklaar in het oog springen als ik de koelkast open doe - als ik er bijna niet meer over na hoef te denken ben ik minder geneigd om last-minute slechte dingen uit de schappen te graaien.

Ja ja, het is hier thuis, en in mijn hoofd, een ware strijd tussen Id en Superego, verstandige volwassene en onverantwoordelijk kind, ontwikkeld mens en beest. "Poets de badkamer nu eens!" "Nee joh echt niet! Jij bent niet de baas over mij!" "En nu echt verstandig eten. Kom op, je weet heus hoe dat moet!" "Maar bitterballen van de snackbar zijn zo lek-ker..." Ik ben dan nog geen moeder, maar de puberdiscussies vliegen nu al in het rond...

Maar ja, daar ben ik vast niet de enige in, gezien het feit dat Freud er al over schreef.

In elk geval fietste ik vandaag naar de stad en kocht ik bij de Turkse winkel een tas vol groenten. Verder nog een Turks brood, huisgemaakte hummus en een pak orzo (pasta die zo ongeveer de vorm heeft van rijstkorrels - ik zie het af en toe in een recept, en ik ben er erg benieuwd naar. Maar tot nu toe nog niet gevonden in de winkel. Vandaag: bingo!) Dit alles voor €10. Ik kan daar zo blij van worden!

Nu maar koken, te beginnen met Oosterse wortelsoep - mijn klassieker. Ik ga even de winterwortels schillen en snijden tijdens een aflevering Dexter. Tabé!

Outside

Een strakblauwe hemel en in mijn agenda twee afspraken: eerst in het park lunchen met een goede vriend, en daarna met mijn vriendinnen de picknick voortzetten. Na afloop fietste ik naar huis - en nam ik een lauwe douche met de heerlijke Rituals douchegel die één van mijn vriendinnen zomaar gaf als lief cadeautje. Who needs vakantie?     

Lekker weg in eigen land

Mr A. nodigde me uit voor een leuk dagje. We gingen in totaal drie keer naar de film met onze GratisNaardeBios-kaart (Batman, Ice Age 4 en mijn favoriet Brave), lunchten bij Lof Der Zoetheid en helemaal aan het eind van de dag aten we sushi tot we geen pap meer konden zeggen. Zeer geslaagd!

Lof der Zoetheid was een bekende naam voor mij, maar ik was er nooit eerder geweest. De goede verhalen klopten: zeer mooi vormgegeven, van de ruimte zelf tot het servies, de menukaart en de gerechten. Het eten was magnifiek, en allemaal zelf gemaakt door moeder en dochter die Lof der Zoetheid bestieren. Tot aan de tomatenketchup bij de gehaktballen!
Mr A. had dus de gehaktballen met warme broodjes, en ik de hartige taart met geitenkaas en aubergine, én lekkere salade. Verder kwam en een scone met room en jam, een stuk cheesecake en een "reep" chocolade met pistachenoten en kruimelonderkant bij ons op tafel. Nu we er toch waren, wilden we ook veel proeven (dat wordt de rest van de week lijnen!) http://www.lofderzoetheid.com