DWZI / deze week zag ik...

....dit mooie liedje over 'waar je vandaan komt'.

Wat zijdelings wel aansluit op mijn gevoel deze week. Hoe blij ik ook ben met onze verhuizing, ik merk toch dat het even wennen is. Vaak ook aan de dingen die heel leuk zijn. Niets is nog vanzelfsprekend, en dat maakt dat alles wat meer tijd kost en spannend is - daar tegenover staat dat de dagen langer lijken te duren door al die nieuwe indrukken.

Ik voel me nog een beetje een kat in een vreemd pakhuis, of beter gezegd een blij verraste maar voorzichtige logée.

Een buurvrouw stond ineens voor de deur met deze plant, zo lief! Later dacht ik: had ik haar binnen moeten vragen? Ik was te flabbergasted! In onze oude buurt was dit ondenkbaar! (We hadden een buurman die kwam bedelen om geld voor drugs, even ter illustratie) Wat een cultuurschok! Binnenkort de naaste buren maar uitnodigen voor een kopje koffie dus.

Een mooie kaart van mijn tante Anneke.

Who knew! Ik krijg ineens een kick van schoonmaken, nu het mijn mooie nieuwe huis betreft! 

Ik hou van de hoge bomen in deze straat.  Net een groene tunnel.

Meer DWZI's kun je vinden bij Zomaar een dagje. 

DWZI / deze week zag ik...

...Mr A. vertrekken met zijn rugzak, voor een avontuurlijk reisje met een goede vriend van ons. Erg leuk voor ze, en ik denk dat het heel indrukwekkend wordt: ze gaan naar Kiev, en naar de spookstad Pripyat (bij Chernobyl). Het schijnt relatief veilig te zijn als je er maar voor korte tijd bent, mits je je aan de regels houdt... Ze hebben zich uitgebreid ingelezen en gaan met een gids. Ik vind het een beetje griezelig, maar ook supercool en bijzonder, en ik hoop dat ze veel foto's maken!

Dit weekend ben ik dus alleen. Wel een beetje raar! Op 2 nachtjes na, toen het écht niet anders kon, vallen we al bijna 4 jaar lang naast elkaar in slaap. Een wijs iemand zei ooit tegen mij: liefde is wat je samen doet, maar óók wat je apart van elkaar doet.

Eerst dacht ik dat het wel een leuk idee was om naar mijn nicht in Brussel te gaan dit weekend, of in elk geval om hier met heel veel mensen af te spreken.

Maar toen dacht ik: nee. Ik ben eigenlijk nooit meer alleen, laat ik dáár gewoon van genieten! Ik heb behoefte aan rust. Ik heb dus een afspraak voor het weekend, MET MEZELF! OM TE RELAXEN!

Terwijl Mr A. en Vriend hun eerste overstap al achter de rug hebben, kom ik in bed bij van de nachtelijke wegbrengsessie naar Schiphol. Ik heb de afgelopen dagen een hele lijst gemaakt met dingen die ik wil doen: 

.hardlopen en/of wandelen (Weer of geen weer! Want niets voelt meer verdiend dan koud en nat thuis komen in een warm huis)

.veel kaarsjes aan en thee op het lichtje

.mooie muziek luisteren

.bepaalde films en series kijken

.de dag beginnen met een mindfulness oefening

.goed en lekker boodschappen doen & in alle rust voor mezelf koken

.scrubben & smeren

.nagels lakken

.maskertjes

.mijmeren

.schrijven

.theedrinken bij het theehuis in het park

.zo veel mogelijk offline zijn

.vroeg naar bed en vroeg op

.in mijn zwierige wildgebloemde kringloop-nachtjapon-met-peignoir uit de 60's (?) door het huis flaneren

Slechte foto maar je snapt het idee

.en verder waar ik maar zin in heb!

Ik heb er zin in! 

Meer DWZI bij Merula

Vragen

Fantastische site, http://thoughtquestions.com/

Hier zijn een paar mooie vragen, met mijn antwoorden. In het Nederlands, om het makkelijk te houden.

"Koorddansen" (een kick als het lukt, nooit helemáál ontspannen, altijd alert moeten blijven, nooit helemaal zeker dat ik niet -door de mand- val)

De toekomst. Ik denk altijd graag aan mijn nieuwe, geweldige, nog twintig miljoen keer betere leven - dat begint zodra ik mezelf helemaal opnieuw uit heb gevonden. 

Dus zonder sombere buien, ongegeneerd creatief, stoer en sterk, me niets-aantrekkend van wat anderen vinden. 

Met een blij kraaiende baby op mijn heup, in ons rommelloze nieuwe huis waar ik continu rustieke diners bereid voor meutes vrienden die aan een gezellige lange tafel zitten. 

Stressloos.

Oh ja en 20 kilo lichter.

Kuch. 

Verder: mijn geliefde, m'n vrienden en vriendinnen, 't nieuwe huis waar we bijna de sleutel van krijgen, toekomstige reisbestemmingen, nieuwe recepten.

Ik zou graag bereiken dat ik aan het eind van dit jaar 

-gewend ben in mijn nieuwe huis, stad, buurt en aan het reizen naar mijn werk

-nog steeds in de hardlooproutine zit

-bijna klaar ben met het geven van VIER werkgroepen in plaats van (de andere jaren) twee, en nog steeds overeind sta

breakie breakie!

Mr A. en ik hebben vakantie en zijn twee weken samen thuis. Geen expeditie naar een ver land tot nader order, omdat we ons nu eerst moeten bekommeren om de aankoop van ons nieuwe huis en de broodnodige huisraad. Geen uitspattingen, maar wel twee heerlijke lange weken alleen maar doen waar we zin in hebben (mits het weinig tot niets kost)!

Dat betekent:

...heel veel middag(en ochtend+avond)dutjes.

....veel films kijken!

....voor weinig geld veel speelplezier kopen! (Trivial Pursuit afgeprijsd van 42 voor 12 euro!)  

....uitgebreid boodschappen doen én dan een plakje worst krijgen bij de slager (net als onze beroemde stadsgenoot!)

....Top of The Lake kijken; spannende serie, beetje Twin Peaks in de Nieuwzeelandse wildernis! 

 ....hardlopen! Morgen voor het eerst 30 minuten achter elkaar zonder wandelminuten....! 

....hopelijk ook nog de kans om heen veel buiten te zijn :)

50 dingen die leuk zijn om te doen

Ik wilde weten of ik tot de 50 zou komen...

....ik weet er nog veel meer!

Dit zijn dingen om alleen te doen of met anderen, binnen of buiten, gratis of niet, en dingen die ik al doe én nieuwe ideeën. Leuk om hier over na te denken, en misschien ook wel handig, vanwege de thuisblijfvakantie die in aantocht is. 

Wat staat er hoog op jullie lijstje?

Geen "officiële" DWZI vandaag

Maar deze week zag ik een paar dagen bijna alleen mijn bed. Vage klachten die alle kanten op gingen - van spierpijn tot een soort mini-blaasontsteking van een dag via hoofdpijn naar moeheid en geen eetlust. Tel daar bij op een heel vreemd verlopende menstruatie deze maand, en de malaise is compleet. Mijn lichaam is van slag, ik weet alleen niet precies waarom. En nee ik ben niet zwanger.

Die lieve Mr A. probeerde gisteren van alles om me op te vrolijken. Toen we net een uur in bed lagen gisteravond, spurtte hij ineens het bed uit: buikgriep. Of voedselvergiftiging?

zo ziet hij eruit

It's not pretty, I tell ya...
De hele nacht hebben we rondgespookt. Hij heen en weer naar de wc, ik met glaasjes water en kopjes venkelthee voor hem. Gewoel, gedraai, klammige knuffels.

Om half zes besloot ik dan maar wakker te blijven en blogs te lezen. Ik heb mezelf nu naar de woonkamer ge-geëvacueerd, waar ik ook venkelthee drink (want krijg ik 't nu ook???) en uit het raam kijk naar de grauwe straat buiten. Het huis is een chaos - kringen en kruimels op de tafel, overal liggen snoeren, de schone was ligt op de bank te wachten om opgevouwen te worden. Stapels boeken en tijdschriften (en folders, en kladblokken, en post) op de tafel. Stof overal. Niet omdat ik ziek was hoor, maar altijd. En dat is zo'n contrast met dat blog waar ik vanmorgen vroeg in verdiept was; iemand die jurken maakt en kippen en een moestuin heeft, en een heel klein dochtertje met wild haar dat Pip heet. Het dak van haar oude huis lekt, en dan zet ze er emmers onder. En er zit een lelijk gat in haar keukenmuur,  maar bij haar klinkt dat pittoresk!


Het punt is dat we hier gewoon weg moeten. Vanmiddag zouden we huizen gaan kijken, maar Mr A. kan nu niet mee. Dus -als ik niet ook geveld word- ga ik alleen. Ik heb het ook het meeste nodig om te Kijken & Vergelijken, want ook al zijn we het eens over dat éne huis, ik vind het eng: wat als dit straks toch niet HET huis blijkt te zijn? Ik geloof trouwens niet dat dat een hele realistische angst is, want tot nu toe woonde ik a) waar mijn ouders besloten te gaan wonen, b) waar ik een studentenkamer kon krijgen of c) waar ik toevallig bovenaan de lijst stond. In al die huizen had ik het naar m'n zin, máákte ik het mezelf naar de zin. Ze werden allemaal THUIS. Het huis dat we nu op het oog hebben, voldoet aan al onze eisen en ligt op een fijne plek - en we hebben het samen heel bewust uitgekozen. Dus wat is het probleem? (Toch wil ik vanmiddag graag gaan kijken)

In het nieuwe huis moet alles zijn eigen plekje krijgen. En ik moet veel weggooien. Ik zou nu al kunnen beginnen! Maar eerst nog maar even een tukje op de bank....tussen de schone was. ;)

huisjeboompjebeestje

De tijd gaat snel, ineens is het al 11 dagen sinds mijn laatste stukje... Dat komt doordat ik bezig ben met Dingen Van Het Leven die belangrijk zijn, maar helaas niet echt interessant voor anderen om te lezen.
In beweging komen én blijven. Met vrienden om een grote tafel zitten en dan genieten van dit. Werken - soms druk en soms rustig, soms makkelijk en soms moeilijk. Obsessief het nieuws over Boston volgen - omdat ik er niet met mijn hoofd bij kan... De zon opslurpen als hij er is.

Oh ja, en: Huizen! We hebben op de openhuizendag rondgekeken in de gemeente waar we graag naar toe willen verhuizen, en gepraat over hypotheken, percentages en cijfertjes tot het me duizelde! Mijn neef, die makelaar is, helpt ons gelukkig bij het zoeken. Het ziet er naar uit dat 't over niet al te lange tijd écht gaat gebeuren: weg uit ons te kleine appartementje en op naar een echt GroteMensenHuis! Da's natuurlijk een heel proces; we zijn aan het bedenken wat we willen. [Leuke, groene buurt, genoeg ruimte, veel licht, mogelijkheid voor een man cave voor Mr A., een tuin, een bad....en een open haard is ook wel erg fijn!] We hebben nog niet specifiek iets op het oog - dat hoeft ook niet, want we hebben geen haast. Er is ook zoveel te kiezen natuurlijk!

Ik droom over meubels, vloeren, kleuren...Ik weet wel wat ik mooi vind, maar vinden we dat allebei? Onze smaken verschillen nogal - dat die arme Mr A. nu in een huis zit met oma-meubels, en zuurstokkleurige bloemetjespatronen komt puur doordat ik er al eerder woonde! Hij houdt meer van modern, en ik inmiddels ook wel meer (ik ben mijn brocante-fase ontgroeid...), maar het wordt volgens mij wel een beetje passen en meten en compromissen sluiten.

Zo. Nu ga ik maar weer eens aan het werk.
Toedeloe!

DWZI / deze week zag ik...

... Een cadeautje voor een lieve vriendin die jarig is geweest.

“You are here now. In the vastness of space and time may you be present here and now."

Wij kunnen samen altijd uren ouweh*eren over 'leven in het hier en nu', en 'het genieten van de kleine dingen'. Dit postertje, via Etsy helemaal uit de U S of A, mag straks bij haar aan de muur, om haar met zachte hand in het hier en nu te houden. (Te koop bij Farouche.)

Meer DWZI bij Merula(la)

DWZI / deze week zag ik.....

...dingen waar ik blij van werd.


Ten eerste de brief die gisteren arriveerde: Mr A. mag voor altijd hier blijven!! Zoals misschien wel (of misschien niet) bekend, komt Mr A. niet uit de Hollandse klei maar uit het land van de borstelsnorren en de trojka's. Hij is al jaren hier, werkt, studeert en kan accentloos "Scheveningen" zeggen, maar had officieel nog steeds een 'papiertje met een einddatum', dat steeds verlengd diende te worden. Niet dat we ons echt zorgen maakten, maar het was een beetje lastig met reizen naar het buitenland en een hypotheek krijgen enzo. En zekerheid is ook wel een heel groot goed.
Dus toen hij gistermiddag binnenkwam met een envelop met dát éne logo, was het even spannend. Maar na onze ogen over de eerste regels van de brief te hebben laten vliegen, sprongen we joelend door de keuken en gaven we elkaar wel zes high fives. Het is erdoor! Fijn!  

En dan de wat 'gewonere' genoegens van deze week...

De filmpjes en filosofie van Tamar Adler. Tamar is kok, kookboekauteur en kookdocent. De ondertitel van haar kookboek 'An Everlasting Meal' is Cooking with Economy and Grace. Pure smaken, simpele bereidingen....ik vind het geweldig om haar bezig te zien, zo'n gemak en zo'n rust gaan er van uit. En ik wil ook zo'n grote oven!!
How To Stride Ahead - Part One from CJ Richter on Vimeo.


Ik ben deze week ook een beetje verslaafd. Aan Gone Girl, van Gillian Flynn; een redelijk gezonde verslaving, naar verhouding, maar wel een heftige. Ik krijg zélfs (meer) zin om de vaatwasser uit te ruimen en de was op te vouwen, als ik maar mijn iPod op mijn hoofd mag met dit (in mijn geval Engelstalige) luisterboek. En dat zegt wat! Ik kan me vaak slecht concentreren op boeken, en het is lang geleden dat een boek me zo in z'n greep hield. Gone Girl gaat over de plotselinge verdwijning van de 38-jarige Amy, en over haar man Nick, die zich al snel behoorlijk verdacht maakt door zijn flapdrollerige acties en zijn gedraai en gejok. Maar zo simpel is het allemaal niet, want er blijken ook nog een hoop anderen die reden gehad kunnen hebben om Amy iets aan te doen. In dit boek wordt diep ingegaan op de gewoontes, gekke trekjes en motieven van de hoofdpersonen, en ontdek je steeds weer iets nieuws. Wat daarbij helpt is dat het verhaal vanuit twee perspectieven verteld wordt: door Nick, en door Amy zelf via dagboekfragmenten. Hoe hij zichzelf ziet is heel anders dan hoe hij op haar overkomt en vice versa.
Ik smul nog even verder.....

Tot slot nog even de mooie bloemen die nu bij ons op tafel staan. Deze ranonkels kreeg ik van mijn schoonmoeder, die samen met zwager, schoonzus en babynichtje kwam eten, woensdag. Lief dat ze heeft onthouden dat het mijn lievelingsbloemen zijn!

Ik wens jullie allemaal een mooi weekend!

Meer Deze Week Zag Ik-jes vind je bij Merula(la)

Blijmaker

Gisteren ontbeten we in een leuk tentje in Utrecht (http://www.sector-3.nl/). We zaten er al een tijdje, toen er een man binnenkwam met zijn dochtertje van een jaar of twee. (Of drie? ik ben niet goed in kinderleeftijden, in elk geval: klein.) Het dochtertje zag er zeer aandoenlijk uit, met een eigenwijs brilletje. Ik keek en luisterde stiekem naar die twee, en ik werd er blij van in mijn hart. Wat me er zo aan opviel was dat de vader niet een houding had van "oh ja, ik doe m'n ding, en ik heb mijn kind ook bij me". Nee, ze waren echt sámen op pad. Hij vroeg of ze in de kinderstoel wilde of op een grote stoel. Het werd de kinderstoel. Ze kletsten met elkaar, heel gezellig. Toen er besteld ging worden richtte de man zich tot haar: "Wil jij ook wat eten, of neem je alleen wat te drinken?" Doodnormaal zou je zeggen, maar hij vroeg het niet 'uit de hoogte' - hij wilde écht weten wat ze wilde. Zijn toon was zo serieus, dat er net zo goed een vijftigjarige vrouw naast hem had kunnen zitten in plaats van een peuter. Ik weet niet wat het zegt over mijn eigen opvoeding, dat ik dit zo bijzonder vind (of ja, ik weet het wel, maar dat voert veel te ver ;)). In elk geval vond ik deze vader heel inspirerend: niet "bazig omdat het lekker makkelijk is". Dus meneer, dank u wel, voor het geniet-moment.

Oude Gracht

DWZI / deze week zag ik...

Deze week zag ik...het allemaal positief in.

Onderstaande quote vond ik op Pinterest en ik vond hem waar. Op vakantie gaan is fantastisch om wat van de wereld te zien, maar eigenlijk kun je ook best wat vakantiegevoel in je dagelijks leven brengen (dacht ik bij mezelf). Dat gaat niet vanzelf natuurlijk, want er zijn altijd elektriciteitsrekeningen die betaald moeten worden, wekkers die piepen om half zeven, momenten waarop je je ineens realiseert dat je iets belangrijks bent vergeten, volle vuilniszakken, etenswaren die zelfstandig de koelkast uit wandelen, lege batterijen en laarzen die een lekke zool blijken te hebben zodra je door een plas loopt.

Vakantie zit 'm niet per se in een plek, maar in je hoofd!

Nee, ik doe geen geestdodende huishoudelijke klusjes. Ik zorg dat mijn huis gezellig is, omdat ik dat fijn vind.
Nee, ik spring niet even onder de douche. Dit is bedoeld als een poedelfestijn, met lekker ruikende douchegel en na afloop een zacht badlaken om me heen.
Nee, ik stuur geen smsje. Ik schrijf een mooie kaart aan iemand. Zomaar!
Nee, ik drink mijn koffie niet staand bij het aanrecht, terwijl ik met één hand de vaatwasser uitruim. Ik ga even zitten en doe niets anders dan koffiedrinken. 
Nee, fiets niet zo hard mogelijk, met oogkleppen op naar m'n werk. Ik kijk om me heen, fiets eens door een ander straatje.
Nee, ik maak vanavond niet álweer hetzelfde gerecht klaar, omdat het zo makkelijk is. Ik probeer eens wat nieuws.

Fijn weekend allemaal!

'Deze week zag ik' is iedere vrijdag een blik op de afgelopen week. Hoe? Dat mag je natuurlijk helemaal zelf weten. Teken, knip en plak, fotografeer of schrijf wat jij de afgelopen week hebt gezien. 'Deze week zag ik' is geïnspireerd door Jill's today i saw
Te vinden bij Merula.  

DWZI - deze week zag ik....

Leuven en Brussel! Ik bracht een bliksembezoek aan mijn nichtje in het schone Vlaanderen. We wandelden rond in haar oude studentenstad Leuven - en natuurlijk moest er heel veel bijgekletst worden aan haar keukentafel in hartje Brussel.

 'Deze week zag ik' is iedere vrijdag een blik op de afgelopen week. Hoe? Dat mag je natuurlijk helemaal zelf weten. Teken, knip en plak, fotografeer of schrijf wat jij de afgelopen week hebt gezien. 'Deze week zag ik' is geïnspireerd door Jill's today i saw
Te vinden bij Merula.  

mentale foto's van het weekend

Een film kijken in de bioscoop,
of drie achter elkaar.

foto: bioscoop.in

De bioscoop aan het Buitenhof is zó mooi, van binnen en van buiten... Terug naar de jaren '20 - zo'n sfeer van sigaren, heren die nippen aan glazen cognac, rood pluche....
Vis eten bij Simonis.
Samen onder de paraplu de plassen ontwijken.
Ik bij Mr A. op schoot in de volle tram, die met beslagen ramen door het donker raast.
Thee met citroen bij schoonmama thuis, om lekker warm te worden.  En een broodje met boter en honing, omdat we onverwacht langs zijn gekomen en ze geen koekjes in huis heeft: smaakt waanzinnig!
Een gat in de oksel van een leuke jurk dicht naaien (trots! ik ben niet zo handwerkerig...)

Nagels lakken.
Tot de middag in pyjama lopen.
Earl gray op het lichtje.

Klik klik klik klik.
Ik leg 't allemaal vast.

Wat ik tot nu toe heb geleerd

Ik zal het maar bekennen, ik vind zelfhulpboeken leuk. En ik lees graag blogs.
Al helemaal blogs met adviezen of persoonlijke verhalen waar je inspiratie uit kunt halen, bijvoorbeeld over gezond en bewust leven, goed voor jezelf zorgen en dat soort dingen.
Zoals deze, en deze, en deze site.
En ik ben dol op lijstjes, zoals hier.

foto van:Brown dress with white dots

Dit zijn (bij mijn weten) allemaal Amerikaanse sites. Misschien heb ik hun Nederlandse broertjes en zusjes gewoon nog niet gevonden (behalve deze site*), óf zijn Nederlanders te nuchter om anderen tips te geven over hoe ze hun leven aan zouden moeten pakken. Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg. Leven en laten leven.

10 Dingen die ik zelf tot nu toe heb geleerd, zonder Wijsneuzig te willen zijn:

1. Het leven is niet bedoeld om alleen maar leuk en fijn te zijn, verdriet en boosheid horen er bij, net zo goed als blijdschap. Dat mogen geen ondergeschoven kindjes zijn, want als je ze negeert ellebogen ze zich op geniepige manieren naar de voorgrond. Alle emoties die je hebt, zijn waardevol. Dat wil niet zeggen dat je voortdurend jankend in een hoekje moet gaan zitten, of voordringende oudjes bij de slager tegen de grond moet slaan. Van jezelf weten hoe je je voelt, en dat kunnen observeren, helpt je om jezelf beter te leren kennen.
2. Suiker is NAAR. Het maakt me slaperig en veroorzaakt hoofdpijn. Als ik toch zoete dingen wil eten, kan ik dat er maar beter voor over hebben. Ik ben nog lang niet zover om geraffineerde koolhydraten helemaal af te schaffen. Maar ik ben me er wel in aan het verdiepen.  
   
3. Eén keer per week een boodschappenlijstje maken en je maaltijden plannen is leuk en zorgt ervoor dat je goedkoper uit bent en verstandiger eet, omdat je niet om half zeven met je moeie hoofd een patat kapsalon gaat bestellen. Bovendien vind ik een volle koelkast/provisiekast een gezellig idee.
4. Je ademhaling heb je altijd bij je, als middel om even met beide benen op de grond te komen als je je gespannen voelt of piekert. 
5. Durf het te benoemen als iets niet lekker loopt. Ik had ooit een stagebegeleidster van wie ik heel onzeker werd, doordat ze zo kort-door-de-bocht was. Dat benoemen was doodeng, maar zij bekende dat ze dit vaker te horen kreeg, en dat ze blij was dat ze nu wist wat er aan de hand was - zodat we er iets mee kónden. Er zijn overigens ook genoeg momenten geweest waarop het me niet lukte om aan mensen duidelijk te maken welk gedrag me niet beviel - of momenten waarop mensen niet blij waren met mijn feedback. Succes is niet gegarandeerd, maar de keren dat ik het wél heb geprobeerd, voelen achteraf toch beter dan de keren dat ik mijn mond hield.
6. Omring jezelf met mensen die je een goed gevoel geven over jezelf en die bij je passen in deze fase van je leven. Vriendschappen kunnen voorbij gaan, want mensen veranderen. Dat is niet leuk, wel realistisch. 
7. Als je weet dat je in een bepaalde stad gaat studeren, schrijf je dan zo snel mogelijk in bij een woningbouwvereniging: van op een wachtlijst staan voel je niets, en echt waar, na zes jaar op een smerige studentenkamer snak je naar iets (goedkoops) voor jezelf, met een eigen douche en zonder ranzige huisbaas!
8. Alleen op reis gaan is spannend maar het is zo goed om meegemaakt te hebben, zeker als je iets actiefs gaat doen zoals rondreizen. Ik leerde dat ik altijd wel wat kon regelen - ook al raakte ik mijn bagage kwijt of kwam ik midden in de nacht met de trein aan in een onbekende stad. Contacten maken gaat in je eentje veel sneller, en de leukste, meest memorabele dingen maakte ik mee op plekken waar ik leuk gezelschap had. In hostels verblijven hielp daar enorm bij. Voor je het weet sta je met z'n allen Beatles liedjes te kwelen bij een piano, woon je een gratis Fado concert bij of wandel je van dorpje naar dorpje bij Cinque Terre, met je nieuwe tijdelijke vrienden.     
9. Er zijn mannen op de wereld bij wie je jezelf kunt zijn en die je geweldig vinden zoals je bent! Ik heb 29 jaar gezocht naar zo'n exemplaar, maar dan heb je ook wat! Zij bestaan, De truc is (en dit heb ik niet alleen bij mezelf, maar ook bij vriendinnen gezien) om ze te durven toelaten, het jezelf te gunnen. Chronisch kwijnende types, die te druk zijn met zichzelf en jou er net niet bij kunnen hebben zijn reuze mysterieus. Maar het is ook reuze vermoeiend en zelfs schadelijk om je steeds maar in allerlei bochten te wringen om maar op je Paasbest over te komen, niet te veel of te weinig ruimte in te nemen, te voldoen aan eisen... Uiteindelijk moet je gewoon een nuchtere kerel hebben die uit de grond van zijn hart zegt: "Zegge....Ik wil jou, want ik vind jou de leukste". En dat dat zo blijft, ook al heb je je tanden nog niet gepoetst, staat je haar recht overeind of heb je je sufste huispak aan. En dat het dan wederzijds is.
10. Kijk er later nog eens naar. Als ik foto's van mezelf terug zie van een aantal jaar geleden, valt het me op dat ik er zo leuk uitzag - terwijl ik op het moment zelf écht niet dat idee had. Ik kan niet anders dan aannemen dat ik er misschien nu ook mooier (en slanker?) uitzie dan ik denk. Maar dat ik dat pas later op foto's ontdek. Het zelfde met creatieve uitspattingen; als schrijfsels heel lang in een la liggen, vergeet ik dat ik ze geschreven heb, en blijkt er soms toch best iets waardevols tussen te zitten. Afstand schept perspectief!    

*Mocht iemand nog tips hebben voor goede Nederlandse (of Vlaamse) blogs in dit genre...?

Internetloze Zondag

Hallo allemaal. Ik ben Anna en ik ben een beetje internetverslaafd. Al vanaf het moment dat ik aan het begin van mijn eerste studiejaar een emailadres kreeg, én toegang tot de universiteitscomputers vond ik het internet ge-wel-dig. Later kreeg ik een langzame en peperdure inbelverbinding op mijn studentenkamertje, schreef ik hele lappen tekst op mijn livejournal, mailde ik dagelijks met vriendinnen, chatte ik via yahoo messenger... En voor ik het wist was het 2012 en was ik in mijn wakkere uren verknocht aan mijn smartphone en tablet.

Veel van mijn tijd op internet besteed ik niet nuttig. Ik lees nieuwssites en de laatste roddels. Ik bekijk profielen van mensen op facebook. Ik zoek op wat het verschil precies is tussen een pony en een paard en hoeveel kinderen Bob Marley nu eigenlijk verwekt heeft in zijn leven. Ik vergaap me aan mooie spulletjes waar ik geen geld voor heb. Ik heb ook een tijdje geWordfeud, geDrawsomethingd en geSongpopt.

Ik vind het zonde van mijn tijd, al dat geïnternet. Ik kan me erin verliezen, en zo is dat laatste uurtje voor het slapen gaan gauw opgevuld met doelloos surfen op het web in plaats van het lezen van een leuk boek. Internet kan heel inspirerend zijn, maar maakt me over het algemeen minder mindful. Mijn eerste stap was het afschaffen van de spelletjes op mijn telefoon. Ook mijn bloglijst onderwierp ik aan een grondige inspectie, want als je leeslijst gaat aanvoelen als huiswerk, is het mis ("Oh nee, 67 posts om te lezen! Gauw maar doen, anders worden het er steeds meer!") Nu sla ik de blogs die ik eigenlijk niet zo interessant vind gewoon over.

Vanmorgen na het opstaan borg ik mijn telefoon en iPad op in de kast, met het dataverkeer uit. Geen bliepjes van binnenkomende mail op whatsappjes, maar in geval van nood toch telefonisch bereikbaar, dus. Een paar keer greep ik mis: toen ik even wilde opzoeken met welke actrice Jason Segel nu ook alweer een kind heeft, en toen ik mijn boodschappenlijstje wilde bijwerken in de Appie app. Maar wat kan mij Jason Segel eigenlijk schelen? En een boodschappenlijstje op papier blijkt ook nog steeds prima te werken.     

Wat ik deed?
Boodschappen, The Five Year Engagement kijken (leuk, had het middenstuk er niet in gehoeven van mij), anderhalf uur een boek lezen, een tukje doen, deze podcasts luisteren (strikt gezien wel via internet maar dat mocht), de keuken schrobben, de badkamer schrobben, wel een uur bellen met mijn vader...

Een goede dag!

nou, da's duidelijk

 

Zoiets is toch heerlijk om 

af en toe naar te kijken

en ter harte te nemen?

(knipsel uit Flow,

andijvietaart via de Appie)

dingen waarvan ik zeg: ja! die zijn zeer goed te pruimen!

http://olivinecharmschool.com/, een website naar mijn

♥

geen betere lunch mogelijk: avocado, Philadelphia light zalm-dille

bloemen van Mr A. krijgen

leuk

= Gisteren voor het eerst in tijden weer eens naar de sportschool geweest. Dat het me om zeven uur 's avonds lukte om mezelf van de bank en op een hometrainer te slepen is echt ongelofelijk! En met een leuk Stieg Larsson audioboek op mijn hoofd, was het ook helemaal niet vervelend! Ik heb vandaag weer mijn sporttas meegenomen naar mijn werk, want misschien ga ik wel wéér! (het moet niet gekker worden)

= Een mailtje krijgen van iemand waar ik zes jaar terug een blauwe maandag mee heb gewerkt in het kader van een onderzoek. Ze mailde me dat haar proefschrift bijna klaar is, en of ik het wil ontvangen. Ik moest even nadenken toen ik haar naam zag staan. Dus dat ze aan mij denkt, is wel heel attent!

= De herfststorm van vandaag! De nazomer lijkt echt voorbij te zijn, en hoewel ik er erg van heb genoten, ben ik nu ook wel klaar voor dikke sokken en jassen, windvlagen, kaplaarzen, wervelende blaadjes en stamppotten. Mijn fietstochtje naar mijn werk was er niet minder lekker om.

= Ik ben sinds gisteravond een beetje verslingerd aan Wordfeud, oftewel Scrabble op m'n mobiele telefoon - tegen Mr A. speel ik het liefst. Die beweert dat hij er niets aan vindt, maar is bloedfanatiek. De minuut dat we vanmorgen wakker werden ging de strijd weer verder!

= Zelfgemaakte kippensoep - ik had er eigenlijk een foto van moeten maken, die prachtige gouden glinstertjes maakten hem écht feestelijk

= Dit blog....zo simpel en zulke sfeervolle foto's.

the simple life

Sinds ik nog maar 3 dagen per week werk, én bijna geen reistijd meer heb van-en-naar mijn werk, heb ik veel meer het idee grip te hebben op de dingen. Ik geloof dat ik floreer bij deze constructie. Ik besef dat dit luxe is, want ik ben nog geen  moeder, ik kán best meer werken en ik zou bést graag wat meer geld verdienen elke maand. Maar ik heb voor mezelf bedacht dat ik me nu even bezin op de toekomst. En mr A. staat daar achter; die ziet me het liefst minstens nog tot december zo doorgaan; hij vindt het fijn als ik ontspannen ben. Ik doe dus even niets ernaast; op een uitstapje naar de universiteit na dan, waar ik een paar werkgroepen ga begeleiden (ik word overvallen door een stoer gevoel nu ik dit opschrijf, want hoewel het vast niet zoveel voorstelt, is dit een grote stap voor mij - het lijkt nog maar kort geleden dat ik zelf studeerde. Én ik vind voor een groep staan de HEL, dus dubbel stoer!) Ondertussen geniet ik hier zó van, dat ze wel met iets héél fantastisch moeten komen, wil ik mijn twee doordeweekse vrije dagen ervoor opgeven.

Vandaag. Ik was al voor dag en dauw boodschappen aan het doen. Heerlijk, bedenken wat we gaan eten en mijn keukenkastjes en koelkast volstouwen met de voorraad voor deze week! Daarna ging ik naar mijn ouders, om gezellig met hen te lunchen en een broek korter te laten maken door mijn moeder (want korte beentjes en geen naaimachine en/of talent voor naaien). Vervolgens kwam er een monteur langs, heb ik het huis schoongemaakt en andere klusjes gedaan. Geen spectaculaire dingen, ik geef het toe, maar met het zonnetje erbij, en het rustige tempo waarop het allemaal verliep, was het echt genieten geblazen.  

Ik steel even een momentje

Weer gaan werken na de vakantie is altijd een beetje een stap. Ik had er pijn van in mijn buik de afgelopen dagen; ik dacht aan alle dingen die misschien-wellicht-mogelijk mis waren gelopen in mijn afwezigheid, aan papiertjes die zich op zouden hebben gestapeld in mijn postvak en uitpuilende mailboxen.

Nu ik er ben blijkt het alles mee te vallen, maar het is toch wel weer even intensief. Even de gedachten ordenen, een collega moed inpraten en weer in het ritme komen. Dus kies ik er nu even voor om 5 minuten uit het raam te kijken naar het grasveld met de vijver beneden, naar de eenden die daar rondscharrelen en naar de wolken die oogverblindend wit in de blauwe lucht zweven.

Het leven is goed, als ik hier straks klaar ben, stap ik de deur uit. Ik kom dan terecht in een leven waar de meeste van de écht belangrijke dingen zich afspelen. Ik wil mijn werk goed doen en doe mijn best, maar de nieuwe huisstijl van de zaak en het wachtwoord van mijn werkcomputer zal ik me over 10 jaar niet meer herinneren.

In het echte leven vind ik na m'n laatste lesdag thuis rode rozen, kaarsjes en rose bubbelwijn, zorgvuldig op tafel uitgestald door een trotse Mr A. In het echte leven is mijn tijd van mij, en gaat de klok een stukje langzamer. In het echte leven kook ik, snijd ik, roer ik en bak ik met de keukendeur open en het zonnetje in mijn gezicht. In het echte leven loop ik op teenslippers en wil ik me elke dag kleden alsof het feest is. In het echte leven playback ik met mijn iPod mee op de fiets. In het echte leven kan ik in een boek kruipen en in een andere wereld terecht komen.

Ik denk dat ik iemand ben die ontworpen is om op een lager tempo te leven. Het gaat me soms te snel. Ik kan me dan niet concentreren op wat er echt toe doet. Liever rustig aan, dus. Noem het lui, of beter dromerig.

De 5 minuten zijn om. Weer even een versnelling omhoog...