Mooi, mooi, mooi, ben helemaal ontroerd

Cordula - Oude grond from Boot Recordings on Vimeo.

Ik vond deze video via een verre facebookkennis die deze dame dan weer kent. Dit.moet.je.luisteren. Wow.

DWZI/deze week zag ik...

...het mooie Leiden vanaf het water! We deden een boottochtje met een stuk of 12 vrienden over de grachten van Leiden, op die dag dat er een weeralarm was afgekondigd. Beetje jammer... Maar op magische wijze werd het rond de tijd van vertrek droog, en later zelfs zonnig! Er was lekker eten en drinken, er was muziek, en iedereen had het opperbest naar zijn zin! 's Avonds gingen we met z'n allen zitten bij Café Olivier in de tuin (in de zitkuil op fatboys!) - en het werd zo'n avond die me deed denken aan mijn studententijd... Of nou ja, zoals ik me mijn studententijd graag voorstel (hij was feitelijk behoorlijk tam). Maar dus: iedereen die in diepzinnige gesprekken verwikkeld was, de drank die rijkelijk vloeide, de nacht die langzaam inviel....

Uitzicht vanuit mijn zitzak op de ramen van het oude St. Elisabeth ziekenhuis, waar het café gevestigd is

Verder zag ik deze week ook nog live de finale van De Beste Singer-Songwriter in het Paard van Troje in Den Haag. Gelukkig won mijn favoriet, Michael Prins. Dit vind ik zijn mooiste nummer uit het programma. Ik vond de andere singer-songwriters ook erg goed trouwens, leuk om ze live te zien! Meer DWZI is te vinden bij Merula(la)

The Deep South

Dit is nu echt eens zo'n lekkere gloeiend hete dag om het over het Diepe Zuiden van Amerika te hebben. Alabama, Georgia, Louisiana, Mississippi, en South Carolina, ik ken ze alleen van TV. Mijn associaties? Mysterieus (om niet te zeggen licht luguber). Traditioneel. Vreemd. Uitgestrekt. Broeierig. Hoffelijke heren met een twang, en door kittige Southern Belles die gezamenlijk sweet tea drinken op hun porch. Rednecks met matten in hun nek en pick-up trucks.  

Hier zijn mijn favorieten uit dit stukje van de wereld...om helemaal in de stemming te komen! Yiiihaaa! 

True Blood. Gaat dat zien, mocht je het nog niet kennen! Overal ter wereld leven vampiers naast de gewone bevolking. Ze kunnen nu 'uit de kast komen', omdat er een sociaal geaccepteerde oplossing is voor hun bloeddorst: het drankje "True Blood". Maar de acceptatie gaat niet zonder slag of stoot, vampiers worden gewantrouwd en gediscrimineerd. Ze kunnen ook behoorlijk agressief worden! Sommige mensen zijn uit op vampierbloed, "V", dat blijkt te werken als een drug. De serie speelt zich af in het stadje Bontemps, in Louisiana. De hoofdpersoon, Sookie, is serveerster in de lokale bar. Ze wordt verliefd op Bill Compton, een machtige vampier. Het verhaal is spannend en ook niet te ongeloofwaardig, en de karakters zijn enig.   Ik dacht ook eerst: "Vampiers? Vaag geneuzel!" Maar echt, het is zo leuk!  

Nigella's cornbread topped chilli con carme

O Brother where art thou? is een film uit 2000, van de gebroeders Coen. Gebaseerd op de Odyssee, maar dan gesitueerd in de jaren '30 in het diepe zuiden van de VS.

Everett McGill, gespeeld door George Cloony, ontsnapt uit de bajes samen met twee medegevangenen. Hun doel is zo snel mogelijk de buit terugvinden die Everett heeft begraven. Ze komen allerlei rare snuiters tegen op hun tocht, zoals een man met één oog (cycloop) en prachtig zingende dames in de rivier (sirenen). Een charmante film met mooie kleuren en toffe muziek.     

16 Horse Power. Bombastische alt-country die uit vervlogen tijden lijkt te komen, banjo's, trekzakken en een zanger die met diepe, dramatische stem stem hel en verdoemenis bezingt. Je moet ervan houden, en dat doe ik toevallig - heel erg veel.

  

Ze kwamen uit Denver Colorado, dus topografisch gezien klopt er geen hout van, maar ik vind dat ze wel zo'n lekker zuidelijk sfeertje oproepen. (Ze zijn al een tijd uit elkaar, maar een deel van de band is verder gegaan met het project Wovenhand)

Zwarte Bonen, van Jonge Sla

De serie The Closer speelt zich af in Atlanta, Georgia. Ik vind het hoofdpersonage zo'n typische zuidelijke dame: mooi, eigenwijs, veeleisend en het is zo leuk als ze commando's op iedereen afvuurt en er dan heel lief "thaaank youuu" achteraan miauwt! Ik kijk deze serie al een tijdje niet meer; qua plot zijn er gewoon verrassender keuzes. Maar eigenlijk zou ik weer eens moeten kijken.

De boeken van Karin Slaughter spelen zich af in Atlanta en Grant County in Georgia....ik verslind ze!

   Heerlijk! Ik krijg spontaan zin om op mijn veranda te zitten in mijn schommelstoel, en een glas sweet tea te drinken... Alleen heb ik geen veranda en ook geen schommelstoel. Sweet tea zou nog wel lukken. Genieten jullie ook van de zomer?

De Wallevis

1) Waarom ik The Decemberists fantastisch vind?
Folky muziek: ik hou ervan, en zij hebben daarbij ook nog eens een keer verhalende teksten, meestal over geschiedenis of folklore. Lekker humoristisch en theatraal ook, volgens mij hebben ze er lol in. Ik ken ze sinds ongeveer 2007, toen ik hun albums Picaresque en The Crane Wife tot vervelens toe op repeat had staan.

2) En waarom dit nummer over een wraakzuchtige zeeman die met zijn aartsvijand in de buik van een levensgrote walvis zit?
Nou: omdat het gaat over een wraakzuchtige zeeman die met zijn aartsvijand in de buik van een levensgrote walvis zit. Dat ten eerste. Want hoe leuk en fantasievol is dat!!
En verder omdat ik eens op een slow boat zat, die langzaam, beladen met backpackers de rivier de Mekong af voer van Huay Xai naar Luang Prabang in Laos. Ineens pakte iemand zijn gitaar en speelde dit nummer. De halve boot zong mee. Dat is een mooie herinnering. Gelukkig zitten er in de Mekong geen walvissen.

Fijne zaterdag!

The dog days are over!

Dog Days Are Over | Florence + the Machine from The Milk Group on Vimeo.

Afgelopen weekend zag ik Florence (voortreffelijk begeleid door haar Machine) de longen uit haar lijf zingen. Ontroerend en indrukwekkend.

Vandaag 3 jaar geleden kwam mijn grote liefde in mijn leven.

Deze week gaf ik net als vorig jaar weer les op mijn oude vertrouwde faculteit, en ik vond het leuk!

music and lyrics

Eigenlijk ging dit stukje over een aantal bands die ik pas ontdekt heb en die ik leuk vind. Maar op het laatste moment heb ik besloten dat er maar één nummer is dat echt mijn hart heeft gestolen ...gewoon omdat ik 't zo ongelofelijk fantastisch blijmakend energiegevend mooicoolhip en vet vind.

The Lumineers. Hey ho. Je móet wel meehopsen en HEY HO mee brullen! En dat meisje heeft zo'n mooie lach!

PS ze hebben nog meer mooie nummers!
PPS Hun eerste album komt 3 april uit

Ludovico Einaudi

Klassieke muziek, ik heb er geen kaas van gegeten, dat geef ik toe. Het is niet zozeer een kwestie van onbemind, meer onbekend. Maar toen ik vandaag de Flow kalender zag, dacht ik aan Ludovico Einaudi. Zijn muziek geeft me dat ontspannen gevoel, meteen! Zelfs toen ik even snel dit YouTube filmpje opzocht, droomde ik weg. Schitterend.

Post x-mas

En dan is kerst opeens alweer voorbij, het was in een vloek en een zucht afgelopen voor mijn gevoel! Er waren (schoon)moeders die de heerlijkste dingen op tafel toverden, er was kerstmuziek en wijn, er lagen mooie pakjes onder de boom, we droegen onze sjieke outfits, we namen de moeder van mr A. mee naar de bioscoop (waar ze al lang niet was geweest, ze genoot!), en er was ook een kerstdag voor ons samen, waarop we restjes aten en lekker luierden. Fijn allemaal.

En dan nu gewoon heerlijk verder met de kerstvakantie! Vandaag haal ik mijn kledingkast leeg en doe ik alle gedateerde, te kleine en afgedragen kleren weg. Dat zijn er een hoop, ik kan nooit iets wegdoen.... Ik verzacht de ellende met She & Him en het luisterboek van Fool Moon. Dit is het plan: deze week krijgt elke ruimte in huis een flinke opruimbeurt. Één kamer per dag, anders zie ik door de bomen het bos niet meer. Er moet veel naar de kringloop. Met alle nieuwe spullen die we weer voor kerst hebben gekregen wordt het anders behoorlijk claustrofobisch.

Ik hoop voor lunchtijd klaar te zijn, en dan mag ik mijn uit VVV-bonnen bestaande kerstpakket verbrassen (maar niet aan meer troep). Ik twijfel tussen kleren of deze "kubusset" om een minitentoonstelling te maken aan de muur. Of eens een keer goeie make up....?

Al youtubend kwam ik uit bij Noir Désir, een Franse band waar ik jaren geleden naar luisterde.
Hier Á Ton Étoile, in samenwerking met Yann Tiersen.

klik hier voor het origineel

Sous la lumière en plein
et dans l'ombre en silence
si tu cherches un abri
Inaccessible
Dis toi qu'il n'est pas loin et qu'on y brille

A ton étoile

Petite sœur de mes nuits
ça m'a manqué tout ça
quand tu sauvais la face
à bien d'autre que moi
sache que je n'oublie rien mais qu'on efface

A ton étoile

Toujours à l'horizon
Des soleils qui s'inclinent
comme on a pas le choix il nous reste le cœur
tu peux cracher même rire, et tu le dois

A ton étoile

A Marcos
A la joie
A la beauté des rêves
A la mélancolie
A l'espoir qui nous tient
A la santé du feu
Et de la flamme
A ton étoile


Prachtig. Maar ook duister. 
Temeer door het vreselijke verhaal van Bertrand Cantat, de zanger van de band die in 2003 zijn vriendin dood sloeg - in een dronken vlaag van verstandsverbijstering, volgens hemzelf...

Hoe dan ook, een mooi nummer.    

good as new

Vannacht was ik bij een optreden van Aux Raus.
Aux Raus is gabberpunk, en dat klinkt ongeveer zo:

Het was een goeie avond, met alle ingrediënten. Bier, rook, herrie, lachen, dansen, en toen het alweer bijna ochtend was, ook nog een vette bek bij de enige tent die nog open was.
----------------------------------------------------------------------------
Gisteren zat ik toevallig het boek van Gillian McKeith weer eens te lezen. Je weet wel, die strenge Engelse dame van TV, die dikkerds op een dieet van kiemen en linzen zet, in plaats van hun gebruikelijke snacks en fast food. Waarna ze zich natuurlijk steevast fantastisch voelen en er fabulous uitzien. Haar methode is me veel te veel gedoe (vooral omdat je allerlei ingewikkelde en vooral dure producten in huis moet halen), maar ik vind het fascinerend om erover te lezen. Het is waar wat ze zegt, dat je verantwoordelijkheid moet nemen voor hoe je je lichaam behandelt, en wat je bijvoorbeeld wel-of-niet naar binnen propt. Nou, ik voelde vannacht toen ik thuiskwam al dat mijn lichaam (terecht) protesteerde. Natuurlijk mag zoiets wel eens -het was namelijk wel heel erg leuk!- maar vandaag ga ik eens extra goed voor mezelf zorgen. Zeker geen straf trouwens! Straks eerst maar eens de douche in om te scrubben en te smeren met mijn hammam-spulletjes van Rituals. Veel water en muntthee drinken, geen rare fratsen met eten, een lekkere hap frisse lucht en wat lichaamsbeweging. En vanavond met de kippen op stok. Ik heb er nu al zin in!

 

Niets is zo lekker als na een heerlijke festivaldag vol bandjes, mensen-kijken, goed gezelschap en zon rozig en frisgedouched op de bank hangen...wedden? 

Pophotspot

Al bijna de hele maand is het Pophotspot Festival bezig in Den Haag, een leuk gratis festival op de Grote Markt. Eerder deze maand hoorde ik al een keer toevallig buiten de Blood Red Shoes optreden terwijl ik in één van de cafés zat te eten.
Gisteren luidde ik na het werk m'n vakantie in met vrienden op het terras. Dit keer was er een Big Texas style BBQ Party bezig. Er was uiteraard een barbecue (die rook lekker!) én er kwamen vanaf 16:00 uur 's middags allemaal leuke hilbilly bandjes spelen. Bijzonder leuk!
Deed me meteen denken aan één van mijn favoriete films, "Oh Brother Where Art Thou", met Sjors Clooney.

Paolo

Vrijdag ben ik met vriendinnen naar een optreden van Paolo Nutini geweest in het Paard in Den Haag. Die Paolo kan een lekker moppie zingen, hoor! En hij heeft een grote band bij zich met onder andere een stel blazers, en ze spelen een beetje pop, een beetje blues, een beetje reggae, lekker veel folk en een beetje cowboymuziek, en dan alles door elkaar.

Anders dan de naam Paolo Nutini doet vermoeden hebben we hier te maken met een Schot (met een onverstaanbaar Schots mummelaccent tusses de nummers door: "Rjkhdfbhfqcbhbghvbg! Ohbdvbhfwevfh!" De zaal reageerde met een verwarde stilte gevolgd door een enthousiast applaus. Een jonge bloke, met een doorleefde stem.

Heel fijn was het!

Foo Fighters Back and Forth

Vanavond een prachtige documentaire gezien over mijn oude liefdes, the Foo Fighters. Ik ben helemaal hyper!

Ik heb ze verwaarloosd, de laatste jaren, met allemaal nieuwe bandjes die mijn aandacht vroegen...maar wat zijn ze goed! Vanavond voelde ik me weer die 17-jarige die in Paradiso rondsprong in de pit en volkomen ondersteboven was van Dave Grohl en zijn band. Mijn tweede concert óóit was het.

Nu wil ik alle CD's! Ik wil ze weer zien optreden!  

droom weg

De Noorse man met de stemmige stem van honing, Sivert Høyem. Voormalig frontman van de band Madrugada. Hier is 'ie solo

Leuk bandje, leuk jurkje

Weekend II

Ik kan bijna niet meer geloven dat ik autorijden een paar maanden geleden nog een zeer enge en zenuwslopende aangelegenheid vond! Nu zwier ik over de weg alsof ik nooit anders heb gedaan. Of nou ja.... Ik kan nu in elk geval om me heen kijken en genieten van het landschap, in plaats van het stuur omklemmen en vurig bidden dat ik de rit overleef.

Vandaag werd ik op mijn rit begeleid door de CD die lieve vriendin Lotte heeft samengesteld. Onder andere met William Fitzsimmons. Treurig maar zo mooi...



Het was een heel fijn stuk waar ik langs moest, dwars door de velden, het zonnetje scheen en ik kon lekker doorrijden!

Bloemetjes

BOEH!

Rollin' rollin' rollin'

Mooie lucht

the Black Cab Sessions

Een website waar ik altijd lang blijf rondkijken op luie zaterdagochtenden. Echt een goede plek voor het kennismaken met nieuwe bandjes, maar ook voor het bekijken van bijzondere versies van al bekende nummers: Black Cab Sessions! 
Het werkt zo. Er wordt een ouderwetse zwarte cab aangehouden, twee of drie bandleden stappen in met de benodigde instrumenten, en spelen op de krappe achterbank een nummer. En dat terwijl ze rondgereden worden door een vaak nog wat verbijsterde cabby. Het is niet meer dan "one song, one take, one cab". Niet altijd even comfortabel, maar op één of andere manier komen er zo prachtige, intieme optredens tot stand.

Hier: Savoir Adore. Een band die ik nog niet kende, maar nu wel, dankzij hun optreden in de zwarte taxi. Klinkt heerlijk!

Savoir Adore from Black Cab Sessions on Vimeo.

My Body Is A Cage van Peter Gabriel

 

Prachtige Arcade Fire cover

Bijzonder toepasselijke tekst,

My body is a cage that keeps me
From dancing with the one I love
But my mind holds the key

Vandaag hadden we het in de opleiding over somatoforme stoornissen 

zaterdagmiddagmuziek