DWZI / deze week zag ik....

Een GIGANTISCHE bak hummus! (houmous, humus, hoemoes.....?)

Ik besefte pas nadat ik deze foto had gemaakt dat het perspectief er een beetje raar uitziet: in het echt is het best een bescheiden bakje. ;) Hummus vind ik héél lekker, maar er gaan natuurlijk royale hoeveelheden olijfolie doorheen. Maar! Hummus schijnt met Griekse yoghurt erdoor net zo lekker te zijn. Beetje raar wel. Toch uitgeprobeerd, en warempel! Ik deed kikkererwten, citroensap, Griekse yoghurt, een lepel tahini, een teen knoflook en allerlei kruiden in de keukenmachine en voila! Mjammjam. Nou, verder hield ik me deze week niet alleen maar bezig met eten/koken hoor. Het was natuurlijk een lekkere korte werkweek, zo na Pasen. Wel lekker intensief op het werk, want mijn collega was ziek. Ik werd het ook bijna, maar kon het tij na een dag nog keren. Ik kocht voor 7 euro een geweldige jurk voor een bruiloft waar ik heen moet - een maat groter dan mijn eigen maat, dat moest lukken! Te lui om te passen in een deprimerende paskamer, nam ik hem op de gok mee. De jurk zelf was groot genoeg, maar de mouwen bleken alleen geschikt voor kinderarmpjes... Goedkoop > duurkoop. Ik begon deze week in het volgende hilarische luisterboek: Zeer de moeite waard, trouwens alles wat ik gelezen heb van David Sedaris. Meer DWZI kun je vinden bij Merula

Wij waren er even tussenuit

Het weekend

Mr A. is zó goed bezig met zijn nieuwe opleiding! Ik geniet er gewoon van als ik zie en hoor hoe enthousiast hij is en hoe hard hij werkt. Zondag kwamen er een paar van zijn mede-studenten langs om samen te studeren voor het eerste tentamen. Ik zorgde dat ik me snel uit de voeten maakte (zo veel mensen passen er ook gewoon niet in ons mini-huisje!)

Ik ging lekker koffie drinken en een tijdschrift lezen bij Anne&Max, een leuk koffietentje in de stad. Ik had een "lente latte" of iets dergelijks. Best lekker, een koffie verkeerd met gehakte pistachenootjes en een of ander siroopje. De brownie was me iets tè zoet, jammer. Wat ik vooral fijn vond: lekkere GROTE ramen waar je uit kon staren, en luie stoelen om in te lezen. Er tegenover zit de Coffee Company, die ik ook altijd heel leuk vind, maar die hebben dan weer niet zulke stoelen.

achter het raam ;)

Ik ging ook nog even langs het Rijksmuseum voor Volkenkunde (ik ben kind aan huis bij de musea in deze stad ;). Het was namelijk heel koud en ik dacht: wat zal ik eens gaan doen? Mijn museumjaarkaart bracht uitkomst. Bij ons thuis werd nog altijd noest gestudeerd.
Wat deze keer vooral indruk maakte in het museum was de Boeddha-zaal. Die kende ik nog niet! Stilte, gedempt licht, en een aantal prachtige Boeddhabeelden. Ze zien er zo sereen uit. Ik heb stiekem het plan om een keer terug te komen op een heel stil moment, door de week, om daar gewoon eens een beetje te zitten, en misschien te mediteren.

Ik ging ook ein-de-lijk naar Flying Tiger, want door Sas kwam ik er een tijdje geleden achter dat er nu in onze stad ook een filiaal geopend is. Ik stond mezelf toe om een paar dingen te kopen, maar alleen nuttige zaken (een kurkentrekker, een nagelknipper, verjaardagskaarten) Maar wat een leuke winkel! Gevaarlijk leuk.....!

En tot slot nog een foto van het mooie plafond in de hal van Koetjes en Kalfjes, waar we zaterdag heel gezellig gegeten hebben met vrienden.

Smullen

Ik heb een auteur ontdekt die ik geweldig vind! Ken je dat gevoel dat je niet wilt stoppen met lezen en daarom achter elkaar alle boeken van één schrijver verslindt? Nou, dat gevoel heb ik. Ik ben nu in het derde boek bezig van Gillian Flynn, Dark Places. Begin maart begon ik met Gone Girl, en snel daarop volgde Sharp Objects.

Alledrie de boeken gaan over slechte mensen, beschadigde zielen, of mengvormen daarvan. Ze spelen zich af in deprimerende Amerikaanse stadjes en hebben een plakkerig, ranzig sfeertje - daar moet je een beetje tegen kunnen. Ik vind 't fascinerend om te lezen. Geen standaard whodunnits, maar verhalen die net iets dieper gaan en die je op het verkeerde been zetten.

Warm aanbevolen! Ook in de Engelse audioboek-versies, die ik in huis heb.

Overnight oats

Hoe meer je je er in verdiept, hoe ingewikkelder gezond eten lijkt te worden. Snelle of langzame koolhydraten? Goede of slechte vetten? Biologisch of niet? Light of gewoon? De voedingsindustrie die ons graag voedselachtige produkten verkoopt waar weinig goeds in zit. Is zuivel eigenlijk wel goed voor je? En wij maken elke ochtend sapjes in de sapmachine, maar in sapjes zitten geen vezels - hoe erg is dat eigenlijk?  
Om het niet al te ingewikkeld te maken, probeer ik het adagium van Michael Pollan in gedachten te houden:

“Eat food. Not too much. Mostly plants.”

Denk nu niet dat ik me daar religieus aan houd, want ik heb zo'n 15kg teveel buik, been en bil naar mijn zin - het lukt zeker niet altijd om bovenstaande toe te passen. Komt door mijn bourgondische inslag. Maar goed, ik blijf werk in uitvoering, het is altijd een beetje zoeken.

Nou, ik heb weer wat. Een ontbijtje dat lekker is, en makkelijk te maken. En vullend. Je kunt er allerlei fruit doorheen doen. Een ontbijtje dat je ook (zoals ik vandaag van plan ben) als lunch kunt eten. Het is ook nog best wel mostly plants!
Rolled oats duiken steeds vaker op in blogs van overzeese dames die ik lees; volgens mij zijn ze hip - en ik wilde ze eens proberen. Ik vond een recept hier.

• 2/3 kopje amandelmelk
• 1/2 kopje havermout
• 1/2 kopje griekse yoghurt
• een snuf kaneel

's Avonds (of in elk geval 3 uur van tevoren) even alle ingrediënten in een bakje doen, roeren en afgedekt in de koelkast. Het wordt dan zacht, zijdeachtig, maar net niet te papperig. Je kunt 't koud eten of even 30 seconden in de magnetron zetten als je het liever op kamertemperatuur eet. Het smaakt totaal anders dan die goeie ouwe Brinta, die ik vroeger thuis kreeg en helemaal niet lekker vond.  

Ik deed er granaatappelpitjes en honing door, een experiment. Lekker, maar ik heb volgende keer liever banaan of peer. 

Yun yum!