huis

Dit komt er weer aan, lekker!

De afgelopen dagen vond ik 't nazomers aanvoelen. Hoewel het wel weer warm schijnt te worden, geldt bij mij de regel: "Als Lowlands voorbij is, begint de nazomer".

Wandelen

Ondertussen zijn we druk met alles rond de verhuizing. Nu is het vooral inpakken, ritjes naar de Kringloop/container/kledingbak, administratief alles regelen en nadenken over het nieuwe interieur. Dat laatste is natuurlijk het leukst!

Dit wordt de bank! Hij zit GODDELIJK! en er zit zo'n grote hocker bij om er een chaise longue van te maken, of om een groot dienblad op te zetten bij wijze van salontafel.

En een eettafel hebben we ook al uitgekozen: stoer notenhout met rvs poten! (zo stond 'ie in de winkel, we gaan er minder lawaaiige stoelen bij zoeken)

Tafel en bank komen pas aan het eind van het jaar, dus we gaan het eerst even heel minimalistisch doen - maar des te maar gaan we genieten als alles op z'n plek staat natuurlijk!

DWZI/deze week zag ik...

...het mooie Leiden vanaf het water! We deden een boottochtje met een stuk of 12 vrienden over de grachten van Leiden, op die dag dat er een weeralarm was afgekondigd. Beetje jammer... Maar op magische wijze werd het rond de tijd van vertrek droog, en later zelfs zonnig! Er was lekker eten en drinken, er was muziek, en iedereen had het opperbest naar zijn zin! 's Avonds gingen we met z'n allen zitten bij Café Olivier in de tuin (in de zitkuil op fatboys!) - en het werd zo'n avond die me deed denken aan mijn studententijd... Of nou ja, zoals ik me mijn studententijd graag voorstel (hij was feitelijk behoorlijk tam). Maar dus: iedereen die in diepzinnige gesprekken verwikkeld was, de drank die rijkelijk vloeide, de nacht die langzaam inviel....

Uitzicht vanuit mijn zitzak op de ramen van het oude St. Elisabeth ziekenhuis, waar het café gevestigd is

Verder zag ik deze week ook nog live de finale van De Beste Singer-Songwriter in het Paard van Troje in Den Haag. Gelukkig won mijn favoriet, Michael Prins. Dit vind ik zijn mooiste nummer uit het programma. Ik vond de andere singer-songwriters ook erg goed trouwens, leuk om ze live te zien! Meer DWZI is te vinden bij Merula(la)

The Deep South

Dit is nu echt eens zo'n lekkere gloeiend hete dag om het over het Diepe Zuiden van Amerika te hebben. Alabama, Georgia, Louisiana, Mississippi, en South Carolina, ik ken ze alleen van TV. Mijn associaties? Mysterieus (om niet te zeggen licht luguber). Traditioneel. Vreemd. Uitgestrekt. Broeierig. Hoffelijke heren met een twang, en door kittige Southern Belles die gezamenlijk sweet tea drinken op hun porch. Rednecks met matten in hun nek en pick-up trucks.  

Hier zijn mijn favorieten uit dit stukje van de wereld...om helemaal in de stemming te komen! Yiiihaaa! 

True Blood. Gaat dat zien, mocht je het nog niet kennen! Overal ter wereld leven vampiers naast de gewone bevolking. Ze kunnen nu 'uit de kast komen', omdat er een sociaal geaccepteerde oplossing is voor hun bloeddorst: het drankje "True Blood". Maar de acceptatie gaat niet zonder slag of stoot, vampiers worden gewantrouwd en gediscrimineerd. Ze kunnen ook behoorlijk agressief worden! Sommige mensen zijn uit op vampierbloed, "V", dat blijkt te werken als een drug. De serie speelt zich af in het stadje Bontemps, in Louisiana. De hoofdpersoon, Sookie, is serveerster in de lokale bar. Ze wordt verliefd op Bill Compton, een machtige vampier. Het verhaal is spannend en ook niet te ongeloofwaardig, en de karakters zijn enig.   Ik dacht ook eerst: "Vampiers? Vaag geneuzel!" Maar echt, het is zo leuk!  

Nigella's cornbread topped chilli con carme

O Brother where art thou? is een film uit 2000, van de gebroeders Coen. Gebaseerd op de Odyssee, maar dan gesitueerd in de jaren '30 in het diepe zuiden van de VS.

Everett McGill, gespeeld door George Cloony, ontsnapt uit de bajes samen met twee medegevangenen. Hun doel is zo snel mogelijk de buit terugvinden die Everett heeft begraven. Ze komen allerlei rare snuiters tegen op hun tocht, zoals een man met één oog (cycloop) en prachtig zingende dames in de rivier (sirenen). Een charmante film met mooie kleuren en toffe muziek.     

16 Horse Power. Bombastische alt-country die uit vervlogen tijden lijkt te komen, banjo's, trekzakken en een zanger die met diepe, dramatische stem stem hel en verdoemenis bezingt. Je moet ervan houden, en dat doe ik toevallig - heel erg veel.

  

Ze kwamen uit Denver Colorado, dus topografisch gezien klopt er geen hout van, maar ik vind dat ze wel zo'n lekker zuidelijk sfeertje oproepen. (Ze zijn al een tijd uit elkaar, maar een deel van de band is verder gegaan met het project Wovenhand)

Zwarte Bonen, van Jonge Sla

De serie The Closer speelt zich af in Atlanta, Georgia. Ik vind het hoofdpersonage zo'n typische zuidelijke dame: mooi, eigenwijs, veeleisend en het is zo leuk als ze commando's op iedereen afvuurt en er dan heel lief "thaaank youuu" achteraan miauwt! Ik kijk deze serie al een tijdje niet meer; qua plot zijn er gewoon verrassender keuzes. Maar eigenlijk zou ik weer eens moeten kijken.

De boeken van Karin Slaughter spelen zich af in Atlanta en Grant County in Georgia....ik verslind ze!

   Heerlijk! Ik krijg spontaan zin om op mijn veranda te zitten in mijn schommelstoel, en een glas sweet tea te drinken... Alleen heb ik geen veranda en ook geen schommelstoel. Sweet tea zou nog wel lukken. Genieten jullie ook van de zomer?

ja hier ben ik

Ik voel me niet zo bloggerig de laatste tijd... Ik ben een aantal keren begonnen met een stukje, om het dan weer net zo hard te deleten.
Niks ernstigs hoor! Gewoon 'het leven' dat gebeurt, en waar niet zo veel over te vertellen valt (althans, niets interessants, of té privé; ik pen me wel een ongeluk in mijn dagboek).

Het komt wel weer hoor!
Geniet van de zomer! 

Summer, summer, summer time

Zelfs het door hangjongeren bevolkte parkje bij ons om de hoek is nu prachtig!

Uitzicht - liggend op mijn rug op een kleedje

Met Mr. A lunchen in het gras. Dit jaar nog in het park - volgend jaar hebben we een echte tuin!

Zomer. De vakantiedagen zijn op, maar het vakantiegevoel gaat door. De stad bruist, de zon schijnt en alles staat in bloei. Toerist spelen in eigen stad gaat nu wel heel makkelijk. Op vakantie ben je even helemaal weg. Mijn onregelmatige aanwezigheid in blogland is daar een symptoom van.

Er zijn dingen aan het verschuiven, en gewoontes aan het veranderen, misschien wel permanent - one can always hope. Ik heb eindelijk een manier gevonden om uit mijn hoofd te gaan en dingen die ik gepland heb ook gedáán te krijgen - 't is heel vers, pas een paar weken. Maar het werkt en ik weet niet wat me overkomt! Die structuur die ik altijd miste, kan ik nu aanbrengen. (Niets heel spectaculairs hoor, een andere manier van mijn agenda indelen en to do-lists gebruiken, minder overweldigend want opgedeeld in kleine stukjes) Dat betekent meer tijd over en minder schuldgevoel - onwennig! Dit gaat compleet tegen mijn vastgeroeste gewoontes en tegen mijn hele beeld van mezelf in! Alles moet weer even op z'n plek vallen, maar ik ben er wel erg blij mee.

Verder drukte een gesprek met Mr A. me behoorlijk met mijn neus op de feiten. Ik realiseerde het me nu meer dan ooit: door zó bezig te zijn met wat ik in de toekomst wilde, werd ik uit het hier en nu weggezogen. Het leek soms alsof ik alleen maar in een wachtkamer zat, te wachten op Later, als Het écht zou beginnen. Natuurlijk kon ik ook wel genieten van het moment, maar het wachten werd een soort grondhouding. Dan heb je aan Mr A. een slechte (of juist een hele goeie, het is maar hoe je het bekijkt!), want die weigert pertinent met mij in die wachtkamer te gaan zitten en sussend mijn handje vast te houden. Die is een expert in het leven en genieten van dag tot dag, en wil heel graag dat ik dat ook meer doe. Dat wil ik natuurlijk zelf ook, maar dat vergeet ik wel eens. Heel belangrijk, niet alleen voor mezelf, maar blijkbaar ook voor de man van wie ik hou. Dus:

“Nothing has happened in the past; it happened in the Now. Nothing will ever happen in the future; it will happen in the Now.”
― Eckhart Tolle, The Power of Now: A Guide to Spiritual Enlightenment  

Dat betekent spontaan de middag vrij nemen op een rustige dag, niet steeds ergens naar op weg zijn, stil staan, ook eens NIETS doen, offline zijn, kijken en luisteren, geen conclusies trekken, niet steeds het gebaande pad nemen en kijken wat er op je af komt. Ik blijf elke dag leren!