DWZI (beetje vroeg maar ik ga op reis)

Deze week zag ik mijn zelfvertrouwen groeien op mijn werk.

Een kaart van een dankbare cliënte die ik begeleidde in mijn vorige baan. Ik heb hem ook hier weer op mijn vensterbank gezet.

En ik vond vanmorgen een mailtje in mijn inbox van mijn ("oudere/wijzere") collega. Zij is er de komende week niet, dus dan sta ik er min of meer alleen voor. Het was een kort bericht, ze schreef: "Veel plezier volgende week en het gaat hartstikke goed!" Fijne geheugensteuntjes zijn dat.


werk attributen



the simple life

Sinds ik nog maar 3 dagen per week werk, én bijna geen reistijd meer heb van-en-naar mijn werk, heb ik veel meer het idee grip te hebben op de dingen. Ik geloof dat ik floreer bij deze constructie. Ik besef dat dit luxe is, want ik ben nog geen  moeder, ik kán best meer werken en ik zou bést graag wat meer geld verdienen elke maand. Maar ik heb voor mezelf bedacht dat ik me nu even bezin op de toekomst. En mr A. staat daar achter; die ziet me het liefst minstens nog tot december zo doorgaan; hij vindt het fijn als ik ontspannen ben. Ik doe dus even niets ernaast; op een uitstapje naar de universiteit na dan, waar ik een paar werkgroepen ga begeleiden (ik word overvallen door een stoer gevoel nu ik dit opschrijf, want hoewel het vast niet zoveel voorstelt, is dit een grote stap voor mij - het lijkt nog maar kort geleden dat ik zelf studeerde. Én ik vind voor een groep staan de HEL, dus dubbel stoer!) Ondertussen geniet ik hier zó van, dat ze wel met iets héél fantastisch moeten komen, wil ik mijn twee doordeweekse vrije dagen ervoor opgeven.

Vandaag. Ik was al voor dag en dauw boodschappen aan het doen. Heerlijk, bedenken wat we gaan eten en mijn keukenkastjes en koelkast volstouwen met de voorraad voor deze week! Daarna ging ik naar mijn ouders, om gezellig met hen te lunchen en een broek korter te laten maken door mijn moeder (want korte beentjes en geen naaimachine en/of talent voor naaien). Vervolgens kwam er een monteur langs, heb ik het huis schoongemaakt en andere klusjes gedaan. Geen spectaculaire dingen, ik geef het toe, maar met het zonnetje erbij, en het rustige tempo waarop het allemaal verliep, was het echt genieten geblazen.  

Souvenir

Na een heerlijke reis naar haar geboorteland, kwam de moeder van Mr A. aan op het vliegveld. Wij haalden haar op. Moe van de reis, dolenthousiast en vol verhalen zat ze op de achterbank, mijn lieve schone moeder. 




Dit is maar een greep uit de grote tas souvenirs, chocola en matroesjka's die ze voor ons had meegenomen. Ik vond het kindje op de verpakking zo lief dat ik 't even móest laten zien!  

Lijstjes

Met het lijstenboekje van de Flow

DWZI - deze week zag ik

Deze week zag ik dat er toch nog een klein restje nazomer in de lucht zat.

In de -verder nogal kale- tuin zag ik ineens deze rode bloemen!

Een lekker warm zonnetje, maar wel al vallende blaadjes.

En tot slot zag ik deze broek en gympen die ik voor weinig geld op de kop heb getikt en waar ik heel blij mee ben. De broek is geweldig om in op de bank te hangen (wat mooi is voor als het echt herfst wordt). Oh ja en misschien is hij ook wel heel goed om in te sporten, maar -heel gek- daar dacht ik pas in tweede instantie aan. De gympen zitten als pantoffeltjes! Attributen voor de meer leisurely lifestyle die ik me probeer eigen te maken.

Iedere vrijdag een blik op de afgelopen week
Teken, schilder, fotografeer, beschrijf
maak een gedicht, laat op jouw manier zien
wat jij zag!

Deze week zag ik is een initiatief van Roos en Daan
en geinspireerd door Jill's Today I Saw