Deze week zag ik....

Deze week zag ik mijn kleine uilvormige zakhorloge.

Handig om af en toe onopvallend de tijd in de gaten te houden tijdens het werk. De vrijdag tikt langzaam voorbij, en straks is het weekend! Wat kijk ik uit naar die twee dagen, zo na een drukke werkweek. Tik-tak. Tik-tak. Ik ben "bij" met mijn opleiding, dus daar hoef ik me even niet druk om te maken. De vooruitzichten op werkgebied lijken en/of zijn goed. Er is een leuk reisje met mijn lief geboekt voor eind juni. De administratie is gedaan. Eigenlijk hoef ik alleen maar te genieten! 

Ik heb een fijn kookboek cadeau gekregen vol fantastische ontbijtgerechten, dus dat wordt romantisch met Mr A. kokkerellen en smullen op zaterdag- en zondagmorgen. Het sporten beviel de vorige keer zo goed, dat ik zeker weer ga. Verder weet ik het nog niet precies, er is geen planning, alles kan, en dat is juist het lekkere.         



Iedere vrijdag een blik op de afgelopen week
Teken, schilder, fotografeer, beschrijf
maak een gedicht, laat op jouw manier zien
wat jij zag!

Deze week zag ik is een initiatief van Roos en Daan
en geinspireerd door Jill's Today I Saw

Dat vervloekte streep-je-slank-boekje slingert ergens onderin mijn tas. Dat is stom, want het ging me best goed af, voor zolang als het duurde... Om toch nog iets goeds te doen voor mijn lichaam, zal ik over drie kwartier voor de deur van mijn sportschool staan. En ook nog daadwerkelijk naar binnen gaan en BEWEGEN! 't Is niet zo'n enge anabolen-sportschool met zwetende, hijgende, in strakke pakjes gestoken spierbundels, hoor. Het is een fijne sportschool speciaal voor meisjes, vrouwen en dames - niet zo groot, en echt meisjesachtig. Er staan altijd verse bloemen, en Marilyn Monroe en Audrey Hepburn glimlachen je toe vanaf schilderijen aan de muur, terwijl je op een apparaat staat te hopsen. Misschien wel ter inspiratie - hoewel ik niet ga voor het strijkplankfiguur van -de overigens zeer mooie- Audrey, maar meer voor de weelderige schoonheid van Marilyn.

Vroeger -voor ik mijn opleiding startte en ik nog meer tijd had- ging ik altijd op mijn vrije dag sporten. Ik associeer het dan ook met ontspanning en "tijd zat".
Om mezelf te vermaken tijdens het op zich doodsaaie gefiets, geroei en geloop, zet ik lekker mijn iPod op, met een luisterboek. Vandaag is het Furies of Calderon, uit de Codex Alera serie van Jim Butcher. Ik hou niet zo van fantasy, denk ik althans altijd. Maar dit is zo goed geschreven, dat magie en vreemde wezens volstrekt niet ongeloofwaardig overkomen. Bovendien speelt de reeks zich af in een wereld die doet denken aan de Romeinse oudheid - en ik ben dol op de klassieken, vandaar.

Daar ga ik! Lekker de karbonaadjes van gisteren eraf sporten.......

Deze Week Zag Ik....

Een man met een skippybal op het station



DWZI



Iedere vrijdag een blik op de afgelopen week
Teken, schilder, fotografeer, beschrijf
maak een gedicht, laat op jouw manier zien
wat jij zag!

Deze week zag ik is een initiatief van Roos en Daan
en geinspireerd door Jill's Today I Saw

Nieuwe Energie

Wat is het toch altijd fantastisch als je inspanningen resultaat hebben! Al de hele ochtend ben ik on a roll op mijn werk; ik heb drie tevreden mensen de deur uit zien gaan. Hun problemen zijn niet opgelost, maar ik heb ze verder kunnen helpen, en nu kunnen ze er zelf weer met frisse moed mee aan de slag.

Het is inherent aan dit vak om te twijfelen: "kan ik het wel", "is dit wel iets voor mij?", "ben ik wel een goede therapeut"... Bijna alle collega's van mijn leeftijd die ik erover spreek, klagen daar af en toe over. Maar zo'n dag als deze geeft Nieuwe Energie.

Mooi gebouw van de NUON in Leiden. Nieuwe energie.

Een jaar of tien geleden

was ik een reizigster.

Met de bibbers in mijn benen

-dat wel-

en mijn grote rugzak

stapte ik in mijn eentje op het vliegtuig

naar het zuiden

Ik hield op elke reis een uitgebreid dagboek bij, waarin ik al mijn belevenissen noteerde.
Uit mijn reisdagboek uit 2002:

Eindelijk heb ik het hostel bereikt. Soms denk ik dat ze het expres moeilijk maken om een hostel te vinden, zodat het nóg avontuurlijker wordt om backpacker te zijn. Het kan natuurlijk ook zijn dat ze het gewoon niet de moeite waard vinden om het fatsoenlijk aan te geven, of er een bus heen te laten rijden voor een paar niet-koopkrachtige jongelui. Arme sloebers die leven op brood met pantservis. 


Ik heb lang lopen zoeken naar de bushalte voor bus 20 of 93. Nergens te vinden, iedereen stuurde me weer ergens anders heen. Ik dacht aan het meisje in Verona, dat op het station in Bologna was bestolen van al haar belangrijke spullen. Ik vond het niet echt prettig om zo duidelijk als zoekende domme toeriste rond te lopen.


Bij de Tourismo werd duidelijk dat de halte voor bus 20 of 93 twintig minuten lopen verderop was. Natuurlijk aan de verkeerde kant van de weg gewacht, voor niks. Toen aan de andere kant gewacht. De bus ging wel richting het hostel, maar dan was het nog wel een eind lopen. De buschauffeur was wel zo lief om een plattegrond voor me te tekenen. Ik lopen... Kwam ik een verkeerscontrole van de politie tegen. Dus ik naar die agent om te vragen of ik goed liep. Hij keek heel moeilijk, en zei dat het nog wel héél ver was. 

Ik liep door, maar mijn water was ook bijna op. Bij een benzinepomp ging ik vragen of ze water (en misschien eten?) verkochten. Dat verkochten ze allebei niet, maar ze vulden wel mijn flesje bij uit hun eigen drinkfles...ijskoud! Hmmm! 


Uiteindelijk kwam ik aan, maar was het hek nog dicht... Wachten. Daarna in de rij voor de receptie - ingecheckt - naar boven - geen bed vrij én het was duidelijk een mannenkamer, getuige de schoenen maat 46 die er stonden, naar beneden, "foutje"... 


Ik wil echt níks meer nu. Dit was nog de korte versie.

Als ik een goed humeur wil krijgen, haal ik mijn stapel reisdagboeken uit een la. Alles komt weer helemaal terug! Wat was het leuk, wat was ik soms bang, wat was het heet, wat was het frustrerend en stoer en wat ontmoette ik een hoop mensen. Wat ik leerde was dat op reis uiteindelijk alles goedkomt, en dat er heel veel behulpzame mensen rondlopen.

Ik voelde me fantastisch als ik na zo'n vermoeiende dag reizen en met mijn rugzak sjouwen in de brandende zon een koude douche nam en een bord goede pasta at.