No-knead baguettes

Een recept naar m'n hart! Het stond al lang op mijn to do-lijstje, maar met de komst van de nieuwe oven was het zover: no-knead bread. Brood dat zo makkelijk te maken zou zijn, dat een kind de was kon doen. Ik was skeptisch.

Maar het bleek echt een kwestie te zijn van een handomdraai. 

-De ingrediënten (simpelweg meel, zout, suiker, gist en water) gauw met een houten lepel door elkaar rommelen in een kom. Alleen het afwegen kost een paar minuten, op z'n hoogst.

-Doek erover en een uurtje of 10 tot 18 laten staan op een behaaglijk plekje. In mijn geval de vensterbank. 

-Het deeg rijst vanzelf en daar hoef je niet naar om te kijken!

-Met natte handen op een met bloem bestoven ondergrond de deeghomp bewerken door de randen een aantal keren naar binnen te vouwen. 

-Met de "vouwranden" naar beneden de ontstane bol in een ruime kom leggen en nog 1 á 2 uur onder zijn doekje laten opfluffen. 

-Bol in 4 stukken verdelen en die uitrekken tot ze langwerpig zijn: op de bakplaat leggen (ik deed er bakpapier onder)

-Halve tomaatjes erin duwen, beetje olie en zout erop, bakken maar!

Het recept staat hier: http://www.steamykitchen.com/6795-no-knead-baguette-stecca.html

Een inkijkje

De hagelsteentjes werden met zó'n venijn tegen m'n gezicht en handen en broek gekatapulteerd dat ik alleen nog maar kon blijven staan en af en toe een meter af kon leggen met mijn tas voor mijn gezicht. De herfststorm doorweekte me en maakte me door en door koud. De bus had natuurlijk vertraging, en de trein ook.

Wat is er dan fijner dan thuis komen in je warme huis, waar je schoonmoeder een heerlijk ruikende ovenschotel in de oven heeft geschoven? 

Dank je, schoonmams!

Natte vodden uit, pyjama aan en strakjes misschien nog even in een heet bad.

Hoe was het afgelopen week? 

Even een inkijkje...

Mijn baan leek op de tocht te staan, maar ik raakte niet in paniek - tot mijn eigen verbazing. Dat is echt te danken aan mr A.'s nuchtere invloed. Ik verstuurde een heleboel sollicitatiebrieven - en het eerste sollicitatiegesprek staat ook al gepland. Toen bleek het uiteindelijk nog wel mee te vallen met de tochtige positie van mijn huidige baan. Gelukkig! Maar toch maar eens kijken hoe ik in de markt lig.... Ik heb ook wel zin in reuring...iets anders...meer andere dingen leren...

Er kwamen lieve vrienden borrelen en dit waren de hapjes:

De nieuwe Flow kwam, met bloemenzaadjes. En ik kreeg van mijn moeder tuinkers om te zaaien:

Ik bond de hardloopschoenen weer onder, en dat voelt geweldig:

gloeiwijn

Gisteren besloot ik mezelf te trakteren op een ultiem winters drankje, dat naar verluidt vaak geschonken wordt op Duitse Kerstmarkten (daar ben ik nog nooit heen geweest, maar ik kan me er alles bij voorstellen). Gluhwein! Mr A. trok er zijn neus bij op en hield het bij zijn speciaalbier, maar ik vond het een geslaagd experiment! Zeker na een fris uurtje takken en bladeren ruimen in de tuin. Men neme: Een pak rode Aldi-wijn (normaal gesproken koop ik wijn gewoon in een fles, maar omdat ik had gelezen dat goede wijn bij dit recept nergens voor nodig is, deed ik het maar hier mee) Een goed schoongeboende (hand)sinaasappel met schil in parten gesneden Een goed schoongeboende citroen met schil, in parten gesneden Een kaneelstokje Alles in een pan mikken en op een laag pitje verwarmen. Eventueel in je beker nog een schepje suiker erbij, of een beetje honing.

Deze week kwam vriendin M. langs. Dit waren haar housewarming-cadeautjes voor ons: stoffen 'hoesjes' die je over een lege wijn/bierfles trekt*! Ik vind ze erg grappig, én deze vaasjes kosten geen kastruimte. Als je een beetje handig bent (ik niet dus) kun je ze volgens mij ook heel makkelijk zelf in elkaar flansen, in allerlei kleurtjes! Gewoon kopen kan ook, ze zijn van het merk A House Of Happiness.

*Ik keek een beetje raar op toen M. van tevoren informeerde of wij lege drankflessen in huis hadden ;)

Vrijdag moest ik naar Brussel voor m'n werk. Onderweg in de trein at ik een meegebrachte quinoasalade - wat was dat smullen! En minder slecht dan stationsvoer. Extra makkelijk: je kunt quinoa vooruit klaarmaken en bewaren in de koelkast. Flink wat (rauwe, gekookte, gegrillde) groente in stukjes, kruiden, limoen-/citroensap, een drupje olijfolie, wat verkruimelde geitenkaas, óf wat ik vrijdag deed: gerookte zalm in stukjes erdoor. Misschien een lepeltje creme fraiche voor de smeuiigheid?

Deksel op je plastic bakje en schudden maar! Je hoeft alleen een lepel in je tas te stoppen, voila.

Het was maar goed dat ik een stevige lunch in mijn tas had, want ik had vreselijke vertaging - uiteindelijk miste ik de helft van mijn vergadering!

Mooi klusje voor vandaag: mijn geld terug vragen bij de ns.

Fijne zondag!

Kooplust

Mijn moeder zei vroeger altijd met een arrogant opgetrokken neus dat "winkelen" als tijdsbesteding echt iets was voor mensen met te veel tijd en geld. Ik denk dat het ermee te maken had dat zij zelf niet zo goed in de tijd en het geld zat in die tijd. Puh, een beetje dom kleren kopen en met geld smijten. Dat was meer wat voor m'n tante, die nooit hoefde te werken en lekker hele middagen kon gaan pierewaaien in de stad met het geld van mijn oom. Wij kochten verstandig: in de uitverkoop, en alleen wat we nodig hadden. 

Ik ben dus niet echt winkelminded opgevoed, dat is wel duidelijk. Ook toen ik kleedgeld kreeg, vond ik het moeilijk om dat uit te geven, en nu ik zelf degene ben die het budget bepaalt nog steeds wel een beetje. 

Vandaag fietste ik naar de stad. Dat kan nu, want we wonen vlakbij de stad, hoera. Ik zou naar de film gaan, Great Expectations, van Charles Dickens. Toen ik bij de bioscoop aankwam, zag ik hele hordes dames van middelbare leeftijd. Verdacht veel waren het er. Lekker praktische auberginerode kapsels en windjacks overal. "50+ matinee", zag ik ineens ergens staan. 

Ik maakte meteen dat ik weg kwam. Niets ten nadele van de postmenopausale vrouw, maar ik met mijn 33 jaar voelde me iets te jong om erbij te gaan zitten.

De stad in dus maar. De verhuizing heeft iets bij me losgemaakt. Ben ik altijd een beetje een slons geweest, nu heb ik de instelling:  "Ik woon in een mooi huis, in een nette buurt. Ik ben een Groot Mensch." Dat betekent dat ik mijn benen vaker scheer, minder vaak de hele dag in bed showbizz sites lees, wekelijks de vloer dweil én dat ik behoefte heb aan wat mooiere kleren. (Het was erg, het was echt best erg...)

Ik heb vorige week deze jas besteld bij Dorothy Perkins. (Waar blijft ie?)

En vandaag liep ik dus in de stad. Met tijd. En met €20, want dat was wat er nog op mijn rekening stond na allerlei kosten rond de verhuizing. Daar moest ik het dus mee doen, mijn garderobe opleuken, met een paar opvallende spullen.

Het werden 3 onderbroeken van Pieces, met stippen. Erg leuk en comfortabel. Soms heb je die gewoon nodig.

Twee felgekleurde panty's (70 denier) van C&A, in donkerpaars en donkerrood

En dan dit:

Hertjesoorbellen van Six (bij V&D)

En:

Een sjaal van C&A (25% korting op alles! En op sommige dingen 40%, zoals op deze zwart-wit-fluorgroene sjaal)

Het totaal: €18 nogwat. 

Als ik was gaan lunchen was ik waarschijnlijk net zoveel kwijt geweest!