De Wallevis

1) Waarom ik The Decemberists fantastisch vind?
Folky muziek: ik hou ervan, en zij hebben daarbij ook nog eens een keer verhalende teksten, meestal over geschiedenis of folklore. Lekker humoristisch en theatraal ook, volgens mij hebben ze er lol in. Ik ken ze sinds ongeveer 2007, toen ik hun albums Picaresque en The Crane Wife tot vervelens toe op repeat had staan.

2) En waarom dit nummer over een wraakzuchtige zeeman die met zijn aartsvijand in de buik van een levensgrote walvis zit?
Nou: omdat het gaat over een wraakzuchtige zeeman die met zijn aartsvijand in de buik van een levensgrote walvis zit. Dat ten eerste. Want hoe leuk en fantasievol is dat!!
En verder omdat ik eens op een slow boat zat, die langzaam, beladen met backpackers de rivier de Mekong af voer van Huay Xai naar Luang Prabang in Laos. Ineens pakte iemand zijn gitaar en speelde dit nummer. De halve boot zong mee. Dat is een mooie herinnering. Gelukkig zitten er in de Mekong geen walvissen.

Fijne zaterdag!

Mooi

Ik ben in mijn eentje, ik heb alle tijd. Ik struin rond, blijf hangen bij dingen die ik interessant vind en bekijk maar een fractie van wat er allemaal te zien is. Dat geeft niet want ik kom vast snel weer terug! In het museum is het donker, de mooi verlichte vitrines en sfeervolle videoinstallaties vallen daardoor nóg meer op. Exotische geluiden, muziek van ver weg.... Deze keer is er een tentoonstelling over de oorspronkelijke bewoners van de Canadese westkust die mijn aandacht grijpt. Wat hebben die mensen een mooie cultuur, die lang onderdrukt werd door de westerse machthebbers. Gelukkig wordt hij nu weer tot bloei gebracht en gewaardeerd. In elk geval door mij, ver weg in Nederland in een museum op een zondagmiddag!)

Ik laat de foto's voor zich spreken.    

DWZI / deze week zag ik....

Winters voer

Beter laat dan nooit! Maar ja, bloggen gaat toch het beste als je geestdriftig aan het typen slaat over iets - dat zegt Joy the Baker ook in deze  leerzame blogpost. En soms duurt het even voor je zover bent.

Maar goed: deze week zag ik een pan vol lekkers. Worstjes met linzen, een erg goeie combi. Ik heb het recept uit de laatste editie het Cooperative Food Magazine, daar staan lekkere dingen in man! Kun je gewoon gratis lezen online. Ik heb het recept een beetje veranderd, omdat ik niet alles in huis had. Het is een hartig wintergerecht, erg lekker, makkelijk en de ingrediënten zijn ook nog spotgoedkoop. En ik vind het altijd zo gezellig om allerlei verschillende dingen in een pan te gooien, hem een tijdje op het vuur te zetten en er iets lekkers uit te toveren!

Hier gaat 'ie dan, uit de losse pols:

Benodigdheden voor 2 personen
- een schaal met 5 runderchipolata (van die worstjes)
-olijfolie
-2 winterwortels in plakjes
-1 gesnipperde ui
-2 stengels selderij, in plakjes
-1 teen knoflook, gehakt
-180gr rode linzen
-700ml water
-2 groentebouillontabletten

De worstjes een beetje bruin bakken in olijfolie, in een grote pan. Wortel, ui en selderij erbij doen en een paar minuten laten pruttelen tot alles een beetje zacht wordt. Dan een minuut de knoflook meebakken. De (in de zeef afgespoelde) linzen, water en bouillontabletten erbij doen. Alles 25 minuten zachtjes laten koken met de deksel op de pan. Peper en zout naar smaak.

Het leuke is dat de linzen met de bouillon een soort dikke saus vormen. Ik wist dat niet, ik had nog nooit iets met rode linzen gemaakt. Dit gerecht is erg lekker met aardappelpuree. Nom nom! 

Meer DWZI bij Merula(la)

En wat ik ook nog kreeg.........

Een blijk van liefde

DWZI / deze week zag ik...

...een versje van Joke van Leeuwen, genaamd "Versje om te mompelen als je niet goed wakker kunt worden". Het stond op een kussensloop die ik kocht als verjaardagscadeau voor iemand die taalgrapjes erg waardeert. Maar het was ook wel erg van toepassing op mij. Het gaat zo:

Versje om te mompelen als je niet goed wakker kunt worden

mmhohmmhohmmhohpfff
mmhohmmhohmmhohpfff

izzolekkewarmier
izzolekkewarmier

mamoewakkewoh
mamoewakkewoh

moemewazze
moemewazze

hup


Ik ben een notoire vroeg-opstaander en wakkerworder. Maar de afgelopen week wilde ik het liefst in mijn coconnetje kruipen en alleen maar tukjes doen. Dit soort halfslapende gesprekken voerde ik ook met Mr A.


Meer DWZI bij Merula.

Blogplekje

Ik blog eigenlijk overal, via mijn iPad (zoals nu), wat wel irritant is want je hebt bepaalde functies niet in de Blogger app die je op een computer wel hebt. Zoals linken naar andere pagina's enzo. Dus als ik het echt goed wil doen, blog ik op de laptop. Wat óók overal kan natuurlijk. ÓÓÓVERAL! Dat klinkt heel mooi, maar ons huis is zo klein, dat je eigenlijk alleen op de bank of op het bed kunt zitten (Serieus! We moeten echt eens uit student-mode en in een écht huis), dus ja... Dan zou dit wel mijn blogplekje zijn!

Welkom!

Wat ziet u hier? U ziet in elk geval rechts de arm van Mr A. die zich op het moment van de foto verdiept in een documentaire over bierbrouwen. Knappe arm he? De rest van mijn mr. is ook heel knap, geloof mij maar. Op de bank ligt mijn leukedingenboek, waar ik elke dag 5 leuke dingen in op probeer te schrijven, en het 30 dagen schrijfschrift van de Flow. En mijn bril, want zonder zie ik niet zo veel, tenzij ik mijn contactlens in heb. Ja: het is er maar één! Boven de bank hing eerst een mooie oude klok, maar ik heb hem zo stevig opgewonden dat hij *pang* zei. Hij is nu dus bij mijn vader, die gaat proberen hem te maken. Nu hangt er een poster met zo'n mooie jaren '20 dame van Alphonse Mucha, die ik een keer kocht in het Mucha museum in Praag.

Links de boekenkast (zelf met pijn en moeite in elkaar gezet toen ik hier kwam wonen), vol met leuke boeken en studieboeken, en een hoopje rommel op het bijzettafeltje. Maar als je het op een stapeltje legt ziet het er minder uit als rommel, toch? ;)