Wat een saaie bedoening hier // Halloween 2014

Ik heb steeds meer zin om stil te staan bij de seizoenen, eigen tradities op te bouwen rond de verschillende momenten van het jaar. Feesten te vieren, of in elk geval iets speciaals te doen.

Van Wikipedia over Halloween: Samhain/Calan Gaeaf marked the end of the harvest season and beginning of winter or the 'darker half' of the year. Like Beltane/Calan Mai, it was seen as a liminal time, when the spirits or fairies could more easily come into our world and were particularly active.



Dit jaar komt er een pompoentaart op tafel, en kijken wij een Enge Film. En gisteren toen ik terug fietste vanaf mijn werk, in het duister langs een nogal verlaten stuk, kon ik niet verder meer luisteren naar deze uitzending van Love + Radio.

Thuiskomen en Mr A. zijn zelfgebrouwen Kerstbier zien bottelen. Knus!

    

Met huid en haar - Update

Trouw smeren, veel water en weinig stress zei ik he?

Even over die ontspanning.... Mr A. en ik kregen van vrienden cadeaukaarten voor een dagje sauna, bij Centre du Lac in Pijnacker. Vorige week gingen we daar heen, op een doordeweekse dag. In ons sputterende auto'tje, dat intussen definitief de geest heeft gegeven (stress!), maar ons daar nog wel heen bracht.
De parkeerplaats stond vrij vol, maar eenmaal binnen bleek het gelukkig niet al te druk. Zo'n dagje poedelen, stomen, badderen en in hangmatten naar de boomtoppen kijken doet wonderen voor de ontspanning. En wat ik ook wel bijzonder vond: je ziet in zo'n sauna allerlei lijven, alle soorten en maten en leeftijden, maar op één of andere manier zijn ze nooit "lelijk". Ze zijn gewoon verschillend. Een belangrijke les. ;)
Natuurlijk waren er genoeg (werk)stress-momenten deze week, maar ik geloof dat ik me er wel goed doorheen geslagen heb. Adem in, adem uit.
En we hebben een hele mooie nieuwe auto kunnen kopen om ons oude koekblik te vervangen, dus daar werd ik ook wel erg blij van! Zeker toen Mr A. gisteren er na mijn werk als verrassing mee op de parkeerplaats stond en mij naar het strand reed voor een drankje bij De Badmeester!

Het strand van Wassenaar; foto niet van mij maar via google ;)

  

Met Huid en Haar

-daar ben ik weer, tijd geleden, hallooooo-

Ik ben er achter gekomen dat ik oud word. Niet dat 34 per se stokoud is hoor, mijn vrienden zijn ook midden 30, en toch nog steeds best cool. Zelfs met grijs haar, inhammen, buikjes, hypotheken, kinderen en rimpels. Ikvind vriendinnen met een paar rimpeltjes juist charmant.

Ik weet nog dat ik op -pak 'm beet- mijn 24e mijn lichaam van top tot teen in de spiegel bekeek, en baalde dat het niet meer zo "puur" was als in mijn kindertijd. Er waren gekke adertjes, striae, poriën, littekentjes, vetrolletjes, vlekjes gekomen, en óók toen al: een dikke rimpel tussen mijn wenkbrauwen. Mr A. zegt soms ineens grappend: "kijk niet zo boos", alleen omdat hij het hi-larisch vindt dat ik dan verontwaardigde kreten ga slaken! 

Ik vind het tegenwoordig minder erg om jarig te zijn, een jaar ouder te worden, dan vroeger. Ik heb mijn grote liefde gevonden, dat is alvast een heel groot vinkje op mijn to do list. 26, 27, 28, 29 worden als single, terwijl al mijn vrienden stelletjes vormden, dat was niet leuk. Ik vroeg me af of "het ooit goed zou komen". Net voor mijn 30e verjaardag vond ik Mr A., omdat ik mezelf eindelijk een echte relatie gúnde....daar ben ik van overtuigd na de parade van gekwelde zielen -met net zoveel issues als ik- die aan Mr A. vooraf ging. Net op tijd kwam híj toen langs - met zijn humor, zijn borsthaar en zijn talent voor levensgenieten. 

Maar ik dwaal af. 

Ouder worden vind ik dus niet echt erg meer. Mr A. vindt me schitterend, ikzelf wil er een aantal (10!) kilo af voor het mooi, en voor de vruchtbaarheid, maar verder vind ik mezelf steeds meer ok. Ik ben nooit zo'n popje geweest, ik draag maar af en toe make up, en ik kan niet goed lopen op hakken. Afgelopen week waren we op een stedentripje naar Rome, en hoewel veel Romeinse dames het een béétje overdrijven -torenhoge stiletto's, geen haartje verkeerd, arrogante blik-, raakte ik wel een beetje geïnspireerd om wat eleganter te zijn. 

De laatste maanden zie ik steeds meer aan mijn gezicht dat ik veel nadenk, veel lach, 34 jaar ben, soms in de zon loop, suiker eet, graag wijntjes drink en vroeger flinke acné heb gehad. 't is dat het nu zomer is, maar in de winter heb ik ook veel last van een schrale huid. (En ik loens, zie bovenstaande foto ;))

In mijn vak -therapeut- is een beetje een ouwe uitstraling niet verkeerd trouwens. 

Ik heb niet echt een "beauty routine". Ik was mijn gezicht met Dermalogica face wash omdat een schoonheidsspecialiste me dat ooit heeft aangeraden. Ik smeer met Aldi antirimpel dag- en nachtcrème (eerst ook Dermalogica, maar weet je wel hoe duur dat is!!) Ik moet bekennen dat ik er ook soms te lui voor ben.... Ik mag mijn wenkbrauwen wel weer eens plukken.

Verder vermoed ik dat ik te weinig water drink en te veel suiker eet. En veel te gestresst ben.

Dus ik dacht: laat ik eens een maand proberen minstens 2 liter water per dag te drinken, minder suiker te eten en trouw te smeren. En een ontspanningsoefening per dag te doen, minstens -ik heb ontdekt dat dat prima kan in de trein naar mijn werk. Over een maand weer een update: kijken of ik jonger ben geworden ;) 

(Intussen denk ik: waar hebben we het over, een paar lijntjes in mijn gezicht, karakteristiek juist, maar.... Ik ben toch benieuwd of het uitmaakt....)

Stille Willie

Ik ben hier al een hele tijd niet meer geweest, het is hier stoffig en verlaten. Ob la die Ob la da life goes on ... En dat soort dingen. Twee nieuwe banen, eentje voor Mr A. en eentje voor mij. Een tuin die explodeert van de kleuren, knoppen, bladeren en takken - hoe fantastisch is dat! Oh ja en dat van dat onkruid........we noemen het wel een natuurtuin, lekker eigengereid...ok? ;) Het inrichten van het huis heeft even een beetje stil gelegen, door allerlei andere kosten, maar ook op klapstoelen en slapend op een matras op de grond voelden we ons al best wel thuis. Minimalistisch hè. We zijn zo blij met onze enorme eettafel, en onze heerlijke bank; het is het blijkbaar waard om te wachten tot je precies 'het goede' tegenkomt en niet het eerste het beste meubel neer te zetten!
Een nieuwe sportschool-gewoonte is er ook, naast de hardloop-expedities. Af en aan gezond eten, afgewisseld met zakken chips en paashaas-koeken. Meer contact met die vrienden, minder met die andere. Onze eigen persoonlijke medische molen, om te trachten onze overtollige slaapkamers te bevolken met huilend grut. Ik zeg het luchtig, dat is het niet, maar het is al een hele verbetering dat het nu allemaal iets duidelijker wordt.

Ontbijtjes

Koffie verkeerd in mijn favoriete beker. Word er nog altijd elke ochtend blij van. Ik maak mijn koffie met de Philips Saeco. http://www.koffietheeplaza.nl/philips-saeco.html

Oberlander brood eten we meestal in het weekend. Ik vind het het lekkerst met hummus. Bij de Appie heb je hummus van Maza, in lekkere variaties. Zongedroogde tomaat en bietjes vind ik het fijnst. En dan met een paar doorgesneden roomkaas-pappadews als "garnering"... (Niet zó gezond, maar wel lekker)

Smoothies. De blender draait hier overuren! Lekker met amandel- of rijstmelk, en dan iets zoets (kiwi, bosbessen uit de diepvries, appel, banaan) en een hand bladspinazie. Bovenstaande was geloof ik met bietjes en die vond ik nou toevallig best vies (maar wel mooi). Ik doe ook bijna altijd lijnzaad door mijn smoothies.

En tot slot het ontbijt van vanochtend: Griekse yoghurt, honing, banaan, hazelnoten en lijnzaad.

Men neme

Men neme: 

Een potje thee van Zonnatura: "rust en ontspanning"

En daarbij de Australische serie "Miss Fischer's Murder Mysteries". Over een kittige dame in the roaring 20's, die moordzaken oplost. Ik vind 'm grappig en lekker ontspannend; verwacht zéker geen flitsende, levensechte weergave, want de manier waarop de serie gemaakt is, doet ouderwets aan. Zowel qua verhaal als qua acteerstijl moet ik denken aan de stomme films uit die tijd - maar dan met geluid en kleur. De kostuums zijn om van te smullen! 

Ik zit nu op mijn werk, maar OH wat heb ik een zin in bovenstaand recept! Het is zo koud, en ik ik ben in een stemming om alleen maar thuis in mijn cocon te zitten, liefst samen met Mr A. Ik vind de buitenwereld maar vermoeiend, met allerlei mensen die dingen van me willen, en allemaal zaken die geregeld moeten worden. 

Misschien op de terugweg maar haardhout halen en op een berenvel gaan liggen voor mijn vuur...?

Tip!

Ontdekt: "pizzabodems" van dürüm tortilla's (boven) of Libanees pitabrood (onder). Heel makkelijk en superknapperig! Met brie en appel is het best een feestelijk borrelhapje ook!

Eline II

Oh heerlijk dat luisterboek van Eline Vere, ik hou van die taal, en van die tijd! Het blijkt een pageturner, als je daar van kunt spreken bij een audioboek. Freules, soirés en genoeglijk knisperende vuurtjes in de kachels, mannen met knevels, en tableaux vivants. Ik weet wel dat een groot thema in dit boek melancholie is en dat het dramatisch afloopt, maar ik krijg er nu nog een fijn gevoel van. Er zijn al een paar sombere scènes geweest, maar -misschien door mijn werk?- ik val daar niet over, ik vind het erbij horen. En ik snap het ook wel hoor, dat die dames de haren uit hun hoofd trokken van verveling en doelloosheid....wat een beperkt bestaan, en dan ook nog in dat ons-kent-ons-wereldje van het gegoede Den Haag anno 1889.

Je mocht niets als vrouw! Ja, trouwen, en een huishouden bestieren. En op de sofa hangen met migraine. (En dan denk ik: gelukkig is het nu anders! Maar ja, overal ter wereld komt dit natuurlijk nog wel voor...)

Ik toog naar Den Haag voor mijn Couperus-rondwandeling. Maar ik liep door die mooie straten naar het startpunt - met de librivox versie van Eline op mijn iPhone. En ik dacht: "Wat sfeervol, zo al!" En toen heb ik de officiële wandeling maar gewoon achterwege gelaten. 

Het was een inspirerende middag, precies wat ik gehoopt had!

Bij terugkomst was er een pot warme thee. En deze, voor op de sofa:

Eline

Het is zondag, een beetje grijs. Vanmorgen hebben we allebei gesport. Mr A. studeert nu, via Skype met zijn studiegroepje. Ik bedacht vanmorgen dat ik weer eens iets moet doen aan mijn oude liefde, schrijven. De illusie dat ik er ooit professioneel iets mee kan is er niet meer -ik ben niet gedisciplineerd, niet gestructureerd, traag en na een paar pagina's ben ik het zat. Laat staan dat ik het maanden of jaren met een verhaal vol zou kunnen houden. Maar als ik niets doe, komt er sowieso niets. Dus dacht ik: ik ga naar een museum, inspiratie opdoen. Misschien dat Kidman de geest krijg voor een kort verhaal. Want als het me lukt om iets te schrijven, word ik altijd wel heel blij.

Op de site van het Letterkundig Museum zag ik ineens iets staan over een app voor literaire wandelingen! Ik besloot de Louis Couperus-wandeling te gaan lopen. De app wijst je de weg, en op belangrijke punten kun je een filmpje bekijken of een audiofragment beluisteren. Ter voorbereiding luisterde ik een paar hoofdstukken van Eline Vere, van Couperus. https://librivox.org/eline-vere-een-haagsche-roman/ Wat leuk, ik ben vroeger nooit door dat boek heen gekomen, maar als luisterboek is het heel behapbaar! Wat een fijne, ouderwetse sfeer! Nu moet ik mezelf weer van de bank af pellen om toch die wandeling te gaan doen......... (Het boek blijven luisteren bij de verwarming is ook wel heel aanlokkelijk!)

The soul would have no rainbow if the eyes had no tears

Het is hier op mijn blog wat stil, maar ik laat het maar zo. Misschien komt het nog. Sinds we hier wonen, ben ik veel meer buiten. Aan het rennen -drie keer per week-, aan het fietsen of lopen... Het is hier ruim. Als ik naar buiten loop, ben ik zó in de stilte en het groen, waar je niet zoveel mensen tegenkomt en niet uit hoeft te wijken voor auto's en fietsers. Ik ben dan alleen met mijn gedachten, en mijn ademhaling, en soms komt er een konijntje langs. Ik heb al helemaal zin in de (echte) lente, want dan kan ik inmiddels nóg beter/verder hardlopen, en dan zie ik weer hele andere dingen in de natuur gebeuren dan nu.

Het is nu vaak wat grauw, en toch al mooi.

Ik dit huis past me steeds beter, ik groei erin. Ik wist niet dat een huis zoveel verschil kon maken, maar het leven voelt echt anders aan. Mijn werk is (ook fysiek) wat verder weg, er wonen meer vrienden in de buurt, we kunnen spontaan besluiten de stad in te gaan en dan zijn we er zó, en in huis zitten we niet tussen de rotzooi.

Ik ben altijd van de tierelantijnen geweest, BLOEMEN! STIPPEN! KLEURTJES! POPPETJES! KITSCH! maar ons huis is nu nog vrij Feng Shui (althans, wat ik me daar bij voorstel). Met lichte kleuren, mooie materialen en een páár mooie spulletjes. En heel veel kaarsen! Het bevalt me enorm. Er mag nog wel wat bij, maar niet te veel.

Dit is mijn mooie nieuwe agenda; met 50% korting bij de AKO! Ik vind 'm heel mooi, ook vooral haar quote (zie titel van dit bericht)

Goede voornemens

Poeh, da's weer achter de rug! Ik ben dol op de feestdagen, en ze waren ook erg leuk. Kerst bestond uit bezoekjes aan de ouders, en een uitgebreid diner met vrienden bij ons thuis. Oud en Nieuw vierden we met andere vrienden in een boerderijtje in Overijssel. En dan was ik ook nog eens jarig. Veel eten, veel drank, lichtjes en cadeaus en veeeeel sociale aangelegenheden. Hysterisch gewoon! Heel erg leuk, maar je komt verder bijna nergens aan toe.

En dan nu: rust! 

Nog 3 dagen "vakantie" over voordat het leven weer in volle hevigheid losbarst. Lijstjes (af)maken en klusjes opknappen. En experimenteren met mijn nieuwe leefstijl - ja, net als elk jaar weer vol goede moed! Dat hoort er ook wel een beetje bij, en ik heb wel het gevoel dat ik er altijd wat uit meeneem.

Romige groene smoothies

Geroosterde groenten, zoete aardappel, erwtjespuree en pangafilet (de laatste 2 niet op de foto)

Lekker een stukje rennen, in het zonnetje

"Gezonde" zwarte bonen cupcakes

En ik heb ook nog de schoorsteenmantel geverfd! Het moet niet gekker worden.

Fijn weekend allemaal!

Our house is a very very very fine house

Na lang wachten begint het eindelijk wat te worden met onze woonkamer! Precies voor de kerstdagen arriveerden de belangrijkste meubels, wat een cadeau! Nu ze er staan, besef ik pas hoe leeg het was zonder. Het voelt nu veel meer als thuis!

(De tafel schuiven we weer netjes onder de lampen zodra de kerstboom weg is)

Ik ben verliefd op te tafel....het hout is zo ongelofelijk glad dat ik er steeds even aan moet zitten! Er kunnen makkelijk 8 tot 10 stoelen aan. Nu nog even ikea klapstoelen van €6,95. 

Binnenkort volgen kiekjes van de rest van de kamer! Stay tuned, want het was gisteren te donker om er goede foto's van te maken.

Happy christmas! 

No-knead baguettes

Een recept naar m'n hart! Het stond al lang op mijn to do-lijstje, maar met de komst van de nieuwe oven was het zover: no-knead bread. Brood dat zo makkelijk te maken zou zijn, dat een kind de was kon doen. Ik was skeptisch.

Maar het bleek echt een kwestie te zijn van een handomdraai. 

-De ingrediënten (simpelweg meel, zout, suiker, gist en water) gauw met een houten lepel door elkaar rommelen in een kom. Alleen het afwegen kost een paar minuten, op z'n hoogst.

-Doek erover en een uurtje of 10 tot 18 laten staan op een behaaglijk plekje. In mijn geval de vensterbank. 

-Het deeg rijst vanzelf en daar hoef je niet naar om te kijken!

-Met natte handen op een met bloem bestoven ondergrond de deeghomp bewerken door de randen een aantal keren naar binnen te vouwen. 

-Met de "vouwranden" naar beneden de ontstane bol in een ruime kom leggen en nog 1 á 2 uur onder zijn doekje laten opfluffen. 

-Bol in 4 stukken verdelen en die uitrekken tot ze langwerpig zijn: op de bakplaat leggen (ik deed er bakpapier onder)

-Halve tomaatjes erin duwen, beetje olie en zout erop, bakken maar!

Het recept staat hier: http://www.steamykitchen.com/6795-no-knead-baguette-stecca.html

Een inkijkje

De hagelsteentjes werden met zó'n venijn tegen m'n gezicht en handen en broek gekatapulteerd dat ik alleen nog maar kon blijven staan en af en toe een meter af kon leggen met mijn tas voor mijn gezicht. De herfststorm doorweekte me en maakte me door en door koud. De bus had natuurlijk vertraging, en de trein ook.

Wat is er dan fijner dan thuis komen in je warme huis, waar je schoonmoeder een heerlijk ruikende ovenschotel in de oven heeft geschoven? 

Dank je, schoonmams!

Natte vodden uit, pyjama aan en strakjes misschien nog even in een heet bad.

Hoe was het afgelopen week? 

Even een inkijkje...

Mijn baan leek op de tocht te staan, maar ik raakte niet in paniek - tot mijn eigen verbazing. Dat is echt te danken aan mr A.'s nuchtere invloed. Ik verstuurde een heleboel sollicitatiebrieven - en het eerste sollicitatiegesprek staat ook al gepland. Toen bleek het uiteindelijk nog wel mee te vallen met de tochtige positie van mijn huidige baan. Gelukkig! Maar toch maar eens kijken hoe ik in de markt lig.... Ik heb ook wel zin in reuring...iets anders...meer andere dingen leren...

Er kwamen lieve vrienden borrelen en dit waren de hapjes:

De nieuwe Flow kwam, met bloemenzaadjes. En ik kreeg van mijn moeder tuinkers om te zaaien:

Ik bond de hardloopschoenen weer onder, en dat voelt geweldig:

gloeiwijn

Gisteren besloot ik mezelf te trakteren op een ultiem winters drankje, dat naar verluidt vaak geschonken wordt op Duitse Kerstmarkten (daar ben ik nog nooit heen geweest, maar ik kan me er alles bij voorstellen). Gluhwein! Mr A. trok er zijn neus bij op en hield het bij zijn speciaalbier, maar ik vond het een geslaagd experiment! Zeker na een fris uurtje takken en bladeren ruimen in de tuin. Men neme: Een pak rode Aldi-wijn (normaal gesproken koop ik wijn gewoon in een fles, maar omdat ik had gelezen dat goede wijn bij dit recept nergens voor nodig is, deed ik het maar hier mee) Een goed schoongeboende (hand)sinaasappel met schil in parten gesneden Een goed schoongeboende citroen met schil, in parten gesneden Een kaneelstokje Alles in een pan mikken en op een laag pitje verwarmen. Eventueel in je beker nog een schepje suiker erbij, of een beetje honing.

Deze week kwam vriendin M. langs. Dit waren haar housewarming-cadeautjes voor ons: stoffen 'hoesjes' die je over een lege wijn/bierfles trekt*! Ik vind ze erg grappig, én deze vaasjes kosten geen kastruimte. Als je een beetje handig bent (ik niet dus) kun je ze volgens mij ook heel makkelijk zelf in elkaar flansen, in allerlei kleurtjes! Gewoon kopen kan ook, ze zijn van het merk A House Of Happiness.

*Ik keek een beetje raar op toen M. van tevoren informeerde of wij lege drankflessen in huis hadden ;)

Vrijdag moest ik naar Brussel voor m'n werk. Onderweg in de trein at ik een meegebrachte quinoasalade - wat was dat smullen! En minder slecht dan stationsvoer. Extra makkelijk: je kunt quinoa vooruit klaarmaken en bewaren in de koelkast. Flink wat (rauwe, gekookte, gegrillde) groente in stukjes, kruiden, limoen-/citroensap, een drupje olijfolie, wat verkruimelde geitenkaas, óf wat ik vrijdag deed: gerookte zalm in stukjes erdoor. Misschien een lepeltje creme fraiche voor de smeuiigheid?

Deksel op je plastic bakje en schudden maar! Je hoeft alleen een lepel in je tas te stoppen, voila.

Het was maar goed dat ik een stevige lunch in mijn tas had, want ik had vreselijke vertaging - uiteindelijk miste ik de helft van mijn vergadering!

Mooi klusje voor vandaag: mijn geld terug vragen bij de ns.

Fijne zondag!

Kooplust

Mijn moeder zei vroeger altijd met een arrogant opgetrokken neus dat "winkelen" als tijdsbesteding echt iets was voor mensen met te veel tijd en geld. Ik denk dat het ermee te maken had dat zij zelf niet zo goed in de tijd en het geld zat in die tijd. Puh, een beetje dom kleren kopen en met geld smijten. Dat was meer wat voor m'n tante, die nooit hoefde te werken en lekker hele middagen kon gaan pierewaaien in de stad met het geld van mijn oom. Wij kochten verstandig: in de uitverkoop, en alleen wat we nodig hadden. 

Ik ben dus niet echt winkelminded opgevoed, dat is wel duidelijk. Ook toen ik kleedgeld kreeg, vond ik het moeilijk om dat uit te geven, en nu ik zelf degene ben die het budget bepaalt nog steeds wel een beetje. 

Vandaag fietste ik naar de stad. Dat kan nu, want we wonen vlakbij de stad, hoera. Ik zou naar de film gaan, Great Expectations, van Charles Dickens. Toen ik bij de bioscoop aankwam, zag ik hele hordes dames van middelbare leeftijd. Verdacht veel waren het er. Lekker praktische auberginerode kapsels en windjacks overal. "50+ matinee", zag ik ineens ergens staan. 

Ik maakte meteen dat ik weg kwam. Niets ten nadele van de postmenopausale vrouw, maar ik met mijn 33 jaar voelde me iets te jong om erbij te gaan zitten.

De stad in dus maar. De verhuizing heeft iets bij me losgemaakt. Ben ik altijd een beetje een slons geweest, nu heb ik de instelling:  "Ik woon in een mooi huis, in een nette buurt. Ik ben een Groot Mensch." Dat betekent dat ik mijn benen vaker scheer, minder vaak de hele dag in bed showbizz sites lees, wekelijks de vloer dweil én dat ik behoefte heb aan wat mooiere kleren. (Het was erg, het was echt best erg...)

Ik heb vorige week deze jas besteld bij Dorothy Perkins. (Waar blijft ie?)

En vandaag liep ik dus in de stad. Met tijd. En met €20, want dat was wat er nog op mijn rekening stond na allerlei kosten rond de verhuizing. Daar moest ik het dus mee doen, mijn garderobe opleuken, met een paar opvallende spullen.

Het werden 3 onderbroeken van Pieces, met stippen. Erg leuk en comfortabel. Soms heb je die gewoon nodig.

Twee felgekleurde panty's (70 denier) van C&A, in donkerpaars en donkerrood

En dan dit:

Hertjesoorbellen van Six (bij V&D)

En:

Een sjaal van C&A (25% korting op alles! En op sommige dingen 40%, zoals op deze zwart-wit-fluorgroene sjaal)

Het totaal: €18 nogwat. 

Als ik was gaan lunchen was ik waarschijnlijk net zoveel kwijt geweest! 

Plekje

Dit is mijn plekje op zolder: ik vond op marktplaats dit bureau voor €25! Het is nu wel allemaal heel wit & modern & glimmend, maar ik ga er leuke kleine witte vaasjes met bloemen op zetten.

En mijn kleine laptopje en dagboeken leg ik er op. En ook mijn gekleurde viltstiften en pennen! 

Vorig jaar rond deze tijd begon ik aan NaNoWriMo, de national novel writing month. Maar een bepaald aantal woorden per dag schrijven is niets voor mij - ik was destijds ook nog zwanger en misselijk.... 

Ik heb besloten het dit jaar op mijn eigen manier te doen. Ik ga proberen elke dag een uur lang gewoon IETS te schrijven, hoe veel of weinig ook; dat werkt beter voor mij. (Een goed boek waar ik dit idee op baseer is The Artist's Way van Julia Cameron) 

Ik verheug me erop! 

Makkelijk dinsdagvoer

Ik ben vaak op dinsdagavond alleen thuis, omdat mr A. dan college heeft. Ik wil dan graag iets snels maken, en het liefst zonder vlees - want ik ben niet zo'n vleeseter, in tegenstelling tot mr A. En dan geen boterham met kaas, want dat voelt niet als avondeten.

Vanavond wandelde ik door de regen naar de supermarkt (omdat ik het best wel leuk vind om door de regen te lopen). Ik dacht eerst aan sushi-salade: alle ingredienten van sushi in een schaal mikken en eten maar! De lekkerte van sushi, zonder gedoe. Maar ze hadden alleen knoertharde avocado's bij mijn super, dus dat werd 'm niet.

Plan b was pasta met zelfgemaakt olijvenprutje. Dat gaat zo. Je zet de pasta op het vuur. Ondertussen gooi je zwarte olijven, amandelschaafsel, olijfolie, 'n half teentje knoflook, italiaanse kruiden, peper en zout in de blender. Pasta afgieten, op een bord, wat geraspte kaas en de olijvensaus erdoor. Extra amandelschaafsel erover. Klaar.

Om het nog lekkerder te maken kun je het amandelschaafsel nog roosteren, maar ik had geen zin. Het is zó al lekker! 

Helaas is dit gerecht ongelofelijk groente-arm, en als ik niet moe en dwars was, zou een salade erbij maken een goed idee zijn. Straks maar een extra appeltje eten om toch nog wat vitamientjes binnen te krijgen....

De klussers (mr A. en z'n broer) zijn naar de Gamma, en straks gaan ze weer verder met sjouwen, dingen in elkaar schroeven, witten, plamuren en weet-ik-wat. Grappig om te zien dat de broers superefficiënt zijn met z'n tweeën en aan een half woord genoeg hebben. Ik bivakkeer ondertussen op de bank, om ze niet voor de voeten te lopen. Vind ik prima!

Gisteren gingen we naar Zeeland, om een marktplaatsvondst op te halen. Een tafelvoetbaltafel voor in mr A. z'n mancave.

Donderdag waren we bij een gaaf optreden van Editors! 

Ondertussen ben ik aan het nadenken over de inrichting van 'mijn' kamer op zolder. De bedoeling is om er een ruimte van te maken waar ik me terug kan trekken, met een bureau met uitzicht op de bomen. Ook ga ik er kasten met al mijn boeken neerzetten, wil ik een zitzak om in/op te lezen, een waterkoker en theeservies naast de wasbak en veel knipsels, plaatjes en spreuken op een prikbord. Gelukkig heb ik hier in de buurt nu ook een goede kringloop ontdekt, waar ik allemaal tierelantijnen vandaan kan halen!